حکایت زاهد و بربط زن از باب چهارم کتاب بوستان است ، سعدی در این حکایت درباره زاهدی روایت کرده است.
یکی بربطی در بغل داشت مست/به شب در سر پارسایی شکست
چو روز آمد آن نیکمرد سلیم/بر سنگدل برد یک مشت سیم
که دوشینه معذور بودی و مست/تو را و مرا بربط و سر شکست
مرا به شد آن زخم و برخاست بیم/تو را به نخواهد شد الا به سیم
از این دوستان خدا بر سرند/که از خلق بسیار بر سر خورند
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.