گفتار اندر حذر کردن از دشمنان از باب اول کتاب بوستان است. سعدی در این شعر درباره ترس از دشمنان سخن گفته است.
نگویم ز جنگ بد اندیش ترس / در آوازهٔ صلح از او بیش ترس
بسا کس به روز آیت صلح خواند /چو شب شد سپه بر سر خفته راند
زره پوش خسبند مرد اوژنان /که بستر بود خوابگاه زنان
به خیمه درون مرد شمشیر زن /برهنه نخسبد چو در خانه زن
بباید نهان جنگ را ساختن /که دشمن نهان آورد تاختن
حذر کار مردان کار آگه است / یزک سد رویین لشکر گه است
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.