گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر

گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر شعری از باب اول کتاب بوستان است که سعدی درباره  رفتار با دشمن و تدبیر برای دفع دشمن سخن گفته است.

میان دو بد خواه کوتاه دست  /نه فرزانگی باشد ایمن نشست

که گر هر دو باهم سگالند راز  /شود دست کوتاه ایشان دراز

یکی را به نیرنگ مشغول دار  /دگر را برآور ز هستی دمار

اگر دشمنی پیش گیرد ستیز  /به شمشیر تدبیر خونش بریز

برو دوستی گیر با دشمنش  /که زندان شود پیرهن بر تنش

چو در لشکر دشمن افتد خلاف  /تو بگذار شمشیر خود در غلاف

چو گرگان پسندند بر هم گزند  /بر آساید اندر میان گوسفند

چو دشمن به دشمن بود مشتغل  /تو با دوست بنشین به آرام دل