حکایت دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ از باب هفتم در عالم تربیت بوستان ، کتاب شاعر بزرگ قرن ششم، سعدی است.
دو کس گرد دیدند و آشوب و جنگ/پراکنده نعلین و پرنده سنگ
یکی فتنه دید از طرف بر شکست/یکی در میان آمد و سر شکست
کسی خوشتر از خویشتن دار نیست/که با خوب و زشت کسش کار نیست
تو را دیده در سر نهادند و گوش/دهان جای گفتار و دل جای هوش
مگر باز دانی نشیب از فراز/نگویی که این کوته است، آن دراز
ارسال دیدگاه