حکایت در محرومی خویشتن بینان از باب چهارم کتاب بوستان است ، سعدی در این حکایت از تکبر داشتن روایت کرده است.
یکی در نجوم اندکی دست داشت/ولی از تکبر سری مست داشت
بر کوشیار آمد از راه دوردلی/ پر ارادت، سری پر غرور
خردمند از او دیده بردوختی/یکی حرف در وی نیاموختی
چو بی بهره عزم سفر کرد /بازبدو گفت دانای گردن فراز
تو خود را گمان برده‌ای پر خرد/انائی که پر شد دگر چون برد؟
ز دعوی پری زان تهی می‌روی/تهی آی تا پر معانی شوی
ز هستی در آفاق سعدی صفت/تهی گرد و باز آی پر معرفت
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.