سازمان یادگیرنده
افراد و سازمان‌ها باید به یادگیری عادت کنند و سازمان خود را به یک سازمان یادگیرنده تبدیل کنند. لازمه حرکت به‌سوی سازمان‌های یادگیرنده، پذیرش تغییر و همسو کردن سازمان‌ها با یافته‌های پژوهشی مربوطه است. یادگیری سازمانی فعالیتی بلندمدت است که شرایط را به وضعیت سودمند رقابتی تبدیل می‌کند. اینکه کارکنان ما چه یاد می‌گیرند در آینده سازمان ما تأثیر می‌گذارد. به گفته گانز: عملکرد امروز، نتیجه یادگیری دیروز، و عملکرد فردا، نتیجه یادگیری امروز است.
دورنمای سازمان‌های یادگیرنده
دورنمای همه سازمان‌های یادگیرنده، رسیدن به موفقیت مطلوب و ایده‌آل است، بنابراین برای چنین سازمان‌هایی موارد زیر ضروری است:
- شناخت هدف: اولین گام در راه ایجاد سازمان یادگیرنده، شناخت هدف است، زیرا هرگونه اقدام عملی قبل از شناخت هدف، منجر به شکست خواهد شد.
- وجود رهبران اندیشمند: این عنصر در سازمان یادگیرنده از آن جهت اهمیت دارد که بدون یک رهبر متعهد به یادگیری، سازمان هرگز موفق نخواهد شد. در سازمان‌های یادگیرنده برای دستیابی به آنچه مورد توافق همگان است، به رهبری فردی خردمند و تحول‌آفرین نیاز است.
- وجود کارکنان یادگیرنده و خلاق: شرط لازم سازمان‌های یادگیرنده، کارکنان و مدیران یادگیرنده هستند. در این سازمان‌ها افراد باید توانایی‌های خود را بشناسند و آن‌ها را توسعه و بهبود بخشند.
- دادن اختیار به کارکنان و آموزش آن‌ها: در سازمان‌های یادگیرنده اختیارات به میزان زیادی به کارکنان واگذار می‌شود و به آن‌ها احترام گذاشته می‌شود. همچنین فضایی برای پیشرفت آن‌ها فراهم می‌شود و بر اساس توانایی و استعداد افراد به آن‌ها آموزش داده می‌شود. این سازمان‌ها در زمینه آموزش، سرمایه‌گذاری سنگینی می‌کنند.
- مشارکت کامل در اطلاعات: داده‌های رسمی درباره بودجه، سود و هزینه‌ها در اختیار افراد قرار می‌گیرد. هر شخص آزادی عمل دارد تا با سایر افراد در درون سازمان اطلاعاتی را رد و بدل کند.
- برخورداری از یک الگوی پوینده: سازمان یادگیرنده باید به ساز و کارهایی مجهز باشد تا الگوهای ذهنی خود را نسبت به مسائل شناسایی کرده و آن‌ها را دائماً مورد ارزیابی و سنجش قرار دهد. بنابراین برای اینکه سازمان‌ها موفق باشند، لازم است الگوهای ذهنی واقع‌بینانه‌ای داشته باشند و با اطلاعات، آن‌ها را به‌روز رسانی کنند و بکوشند تا پویایی و انعطاف آن‌ها همواره حفظ شود.
- به کارگیری علم و تجربه: سازمان یادگیرنده ترکیبی از علم و تجربه را مورد استفاده قرار می‌دهد تا به کمک این دو، تصمیم‌های بهتری بگیرد، زیرا استفاده از دانش در تصمیم‌گیری‌های سازمانی، سرعت، دقت و هزینه‌های کمتری را به سازمان ارزانی می‌دارد و به‌کارگیری تجربه‌ها، تصمیمات اتخاذ شده را واقع‌بینانه و هماهنگ با محیط‌های مؤثر بر سازمان می‌کند. در سازمان‌های یادگیرنده آنچه برای یادگیری لازم است، علم و تجربه است و از تجربه در به‌کارگیری یافته‌های گذشته استفاده می‌شود. در این سازمان‌ها افراد باید به کمک دانش و تخصص خود، گزینه‌های موفق را برای آینده برآورد کنند و با بهره‌گیری از تجربه به تصمیمی منطقی و خردمندانه دست یابند.
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.