نقش ناخودآگاه در موفقیت
در این زمینه باید گفت وقتی که به ذهن خود تصور کنیم به هدف خود رسیدیم و نتیجه را پیش از دستیابی به آن ببینیم، این احساس انگیزه را در ما ایجاد میکند که با شور و اشتیاق بیشتری پیش برویم. زمانی که مزایا و منافع اهداف را برای خود مرور کنیم و مکرراً آنها را تصور نماییم، علاقه و عشق به هدف شکل میگیرد و این عشق در نهایت منجر به ایجاد انگیزه میشود و این انگیزه ما را به حرکت و فعالیت در راستای رسیدن به هدف سوق میدهد.
در مورد هدفگذاری، برخی میگویند که باید هدفتان را بنویسید و هر روز تکرار کنید، در حالی که عدهای دیگر بیان میکنند که شما باید هدفتان را به زبان بیاورید یا بنویسید و سپس آن را فراموش کنید، به طوری که نقش ناخودآگاه در موفقیت شما به تحقق آن میپردازد. من هر دو نظر را تا حدی تأیید میکنم؛ اهداف باید به ما القا شوند. اگر فقط بنویسم و فراموش کنم، ممکن است در آینده کاملاً هدفم را فراموش کنم، از این رو باید بهگونهای القا شود که به عادت تبدیل گردد.
در این خصوص، تصویرسازی نقش ناخودآگاه در موفقیت مؤثری ایفا میکند. میگویند قدرت یک تصویر برابر با هزار کلمه است؛ هزار بار بگویم که موفق هستم با این که تصویر موفقیت را ببینم، کاملاً متفاوت است. لازم است هر دو جنبه، کلامی و تصویری با هم وجود داشته باشند تا هدف به ناخودآگاه ما القا شود. وقتی این القا به ناخودآگاه رسید، ما به سمت هدف حرکت میکنیم و رسیدن به موفقیت آسانتر و سریعتر خواهد بود.
مانند افرادی که به مواد مخدر اعتیاد پیدا میکنند؛ ابتدا با مقدار کمی شروع میکنند و بعد متوجه میشوند که نمیتوانند ترک کنند. ما باید این عادت را برای کارهای مثبت و اهدافمان ایجاد کنیم. باید به مطالعه، فعالیت، ورزش، ارتباط و تعامل با افراد موفق عادت کنیم و در جهت دستیابی به هدف کارهای مفیدی انجام دهیم. زمانی که این فعالیتها را انجام دهیم و به بیان و تصویرسازی آنها بپردازیم، به بخشی از شخصیت ما تبدیل میشود و افرادی که در این مسیر هستند، در زندگی ما ظاهر میشوند؛ یا کتابها، سیدیها و ابزارهای لازم برای رسیدن به هدف که نیاز داریم، به تدریج نمایان میشود.
فکر میکنم در مثالهای قبلی اشاره کردم، یکی از آشنایان ما به اتریش رفته بود تا به پسرش سر بزند، او فردی متدین و اهل عبادت است. در مدت حضورش در آنجا، تمام مساجد وین را پیدا کرده بود. شخص دیگری برای ادامه تحصیل رفته و تمام دانشگاهها و مراکز علمی برایش نمایان میشود؛ او تصمیم میگیرد که کدام دانشگاه بهتر است یا کدام یک از نظر رتبه برتر است. هر فردی با توجه به علاقهمندیها و تفکراتش به آنچه که میخواهد، دست پیدا میکند.
باید از طریق تکرار، تصویرسازی و تلقین، اهداف را از سطح خودآگاه به ناخودآگاه منتقل کنیم؛ سپس ناخودآگاه خود بهطور طبیعی برنامهریزی میکند. باید در یک مدت زمانی، تمام برنامهها، صحبتها، افکار، تصاویر و کارهای ما در جهت رسیدن به هدف باشد؛ برخی افراد میگویند سه هفته، عدهای از علما چهل روز را ذکر میکنند، آقای جک کنفیلد میگوید ۴۴ روز یا برخی میگویند ۶۰ روز. در هر صورت، وقتی مدتی این کار را انجام دهیم، به ناخودآگاه ما نفوذ میکند و ضمیر ناخودآگاه و شعور باطن ما برای رسیدن به هدف، برنامهریزی میکند.
بنابراین، باید خودآگاه را به ناخودآگاه انتقال دهیم و بهطور اجباری این کار را انجام ندهیم؛ زمانی که به ضمیر ناخودآگاه رسید، این ضمیر ناخودآگاه با نیروی بیکرانی که دارد، ما را در مسیر هدایت میکند و به هدف میرساند. در کنار موضوعات بالا، باید به این نکته نیز اشاره کرد که برخی افراد بر این باورند که در ناخودآگاه ما برنامههایی وجود دارد که ما از آنها بیخبر هستیم و این برنامهها عملاً مانع ما شدهاند؛ حتی اگر بهترین برنامهها را به آن معرفی کنیم، باز هم این برنامهها علیه ما عمل میکنند.
سوالی که مطرح میشود این است که چگونه میتوانیم این موارد را پاکسازی کنیم؟ پاسخ آن این است که ما در زمانهای زندگی میکنیم که اطلاعات و آگاهی بشری به حدی افزایش یافته که میتوانیم به راحتی مسائل را حل کنیم. یک راهکار مؤثر برای این مشکل وجود دارد؛ برخی افکار و عادتها به ناخودآگاه ما منتقل شده و به عنوان مانع برای دستیابی به هدف عمل میکنند و راهکار آن برنامهریزی عصبی-کلامی (NLP) است. به نظر من، NLP در آینده نه تنها برای گروه خاصی بلکه در سطح جهانی تحول ایجاد میکند.
مانند بسیاری از مسائل دیگر، عدهای در ابتدا مانع از شناخت خواص آن میشوند، اما بعدها این موارد به عمومیت میرسد. به عنوان مثال، شنیدهام که تولیدکنندگان داروهای شیمیدرمانی، تلاش کردهاند که خواص لیمو را پنهان کنند زیرا لیمو ۲۰۰ برابر این داروها خاصیت دارد. بسیاری از افراد نمیخواهند که مردم به این اطلاعات کاربردی دسترسی پیدا کنند، مشابه این است که اگر کنکور را حذف کنند، بسیاری از آموزشگاههای کنکور درآمدشان کاهش مییابد.
موضوعی که در فیلم «راز» به آن اشاره میشود، این است که این راز پنهان مانده است و عدهای به آن واقف بوده و آن را در اختیار دیگران قرار ندادهاند. واقعاً این NLP هم یک راز است، برنامهریزی عصبی-کلامی یک راز است. با این برنامهریزی، ما به اعصاب و مغز و کلاممان آموزش میدهیم و میتوانیم برای کاهش اثرات منفی یا خاطرات و تصاویری که در ذهن و ضمیر باطن و نیروی نقش ناخودآگاه در موفقیت وجود دارد، استفاده کنیم تا تأثیر منفی نداشته باشد؛ هیچ چیز به طور کامل پاک نمیشود، بلکه در آن لحظه به آن دسترسی نداریم؛ اگر بهطور کامل فراموش کنیم، نباید یک یا دو ساعت یا روز بعد یادمان بیاید؛ مگر اینکه بخشی از مغز آسیب ببیند که این مسئله بسیار نادر است. با NLP، ما این خاطرات را فراموش نمیکنیم، بلکه اثر منفی آنها را از بین میبریم و این موانع را کمرنگ میکنیم تا بر سر راه ما قرار نگیرند.
💪🌟🧠 موفقیت