با مهربانی روزتان را طلایی کنید

روزتان را به شیوه‌ای متفاوت آغاز کنید

آیا تا به حال احساس خستگی کرده‌اید تا جایی که نخواهید از جایتان برخیزید و یک روز خوب داشته باشید؟ اگر حس کنید که روحتان به تجدید انرژی نیاز دارد، چه می‌کنید؟ آیا تا به حال هنگام صبح که از خواب بیدار می‌شوید، احساس کسلی و ناراحتی کرده‌اید؟ و هیچ اشتیاقی برای شروع روز با مهربانی ندارید؟ آیا برایتان پیش آمده که بعد از پایان ساعت کاری، حوصلۀ رفتن به خانه را نداشته باشید؟ آیا از شدت بی‌حالی به اعضای خانواده‌تان بی‌احترامی کرده و بر سر آنها فریاد زده‌اید؟

نگران نباشید، شما به هیچ بیماری سختی مبتلا نشده‌اید و افسردگی نیز به سراغتان نیامده است، فقط روح شما پژمرده شده و داروی آن تنها یک چیز است: مهربانی.

مهربانی به مجموعه‌ای از رفتارها و اعمال گفته می‌شود که نشان‌دهنده‌ی ایثار، مدارا، قدردانی و احترام به دیگران است. مهربانی در بسیاری از فرهنگ‌ها و ادیان ارزشمند محسوب می‌شود، زیرا خداوند اساس آفرینش انسان را بر محبت و مهربانی قرار داده است.

محبت و مهربانی، ویژگی‌های نیکو و پسندیده پروردگار هستند و او در خلقت تمامی موجودات، از لطف و عاطفه‌اش بهره برده است. خداوند، منبع تمام رحمت‌ها، محبت‌ها و مهرورزی‌هاست و آفرینش ریشه در محبت و رحمت الهی دارد،‌ «بسم الله الرحمن الرحیم به نام خداوند بخشنده و مهربان».

سیره‌ی زندگی پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و دیگر ائمه معصومین مملو از مهربانی و اخلاق نیکو بود. پیامبر خدا علی‌رغم هتک حرمت‌های فراوان، همواره با مهربانی برخورد می‌کردند؛ داستان‌های بسیاری از افرادی که به واسطه‌ی مهربانی پیامبر به دین اسلام مشرف شده‌اند، تأکیدی بر این موضوع است.

محبت دل انسان را به خدا معطوف می‌کند و افرادی که قلبی مهربان دارند، برای پذیرش حقایق و فرصت‌های معنوی، دلی مستعدتر دارند. از این رو، بر این نکته تأکید شده که مهربانی، دل انسان را خدایی می‌کند و فرد را محبوب دل‌های دیگر بندگان خدا می‌سازد.

اما متأسفانه فرهنگ امروز جهان، بسیار خودمحورانه است. مهربانی به دیگران برخلاف قاعده‌ای است که می‌گوید: بده تا بگیری. نگرش به مهربانی به شکل بی‌دریغ، مخالف دیدگاهی است که می‌پرسد: این کار چه سودی برای «من» دارد؟ افزون بر این، به نظر می‌رسد این روزها خود ما نیز زمانی برای خود نداریم، چه برسد به اینکه برای دیگران وقت بگذاریم و به فکر مهربانی با آنها باشیم!

مهربانی یعنی توجه به دیگران و تشخیص نیازهای آنها. مهربانی یعنی دیدن ارزش هر فردی که با او مواجه می‌شویم. مهربانی می‌تواند مانند بسیاری از ویژگی‌های دیگر به عادت خوب ما تبدیل شود. اما، بی‌مهری با ذات الهی ما انسان‌ها بیگانه است. مهربانی می‌تواند معجزه کند و محبت می‌تواند تغییرات شگرفی ایجاد کند.

شاید خیلی از شما شنیده‌اید که می‌گویند: “از محبت خارها گل می‌شود.” مهربانی کیمیا است و محبت به هر چیزی که لمس کند، آن را به طلا تبدیل می‌کند، خود ما را نیز طلا می‌کند. زندگی مبتنی بر خودمحوری هرگز به خشنودی عمیق نمی‌انجامد؛ وقتی که نگرش مهربانی را بپذیریم و با اعمال کوچک مهربانانه هر روز یک گام در مسیر زندگی برداریم، شادی و آرامش واقعی را تجربه خواهیم کرد.

وقتی که هر روز عادت مهربانی را در خود پرورش دهیم، به زودی نتیجه‌ی تغییر عاداتمان را به شکل سرور و خوشبختی‌ای که ناشی از تأئید انسان بودنمان است خواهیم دید. همه‌ی ما هر روز با فرصت‌های بسیاری برای مهربانی با خود و دیگران مواجه می‌شویم. بیایید تمرین کنیم که این فرصت‌ها را شناسایی کرده و در جهت خلق جهانی پر از مهر و محبت از آنها بهره‌مند شویم.

مهربانی یعنی توجه به دیگران و شناسایی نیازهای آنان. مهربانی یعنی ارزش قائل شدن برای هر کسی که با او روبرو می‌شویم. وقتی بخواهیم فردی مهربان‌تر شویم، تشخیص فرصت‌های مهربانی در طول روز نیز آسان‌تر می‌شود. این فرصت‌ها در همه جا، از خانه، محل کار، مغازه و هر جایی که دیگران را می‌بینیم، به وفور یافت می‌شوند.

از امروز این کارها را انجام دهید:

1. از میوه‌فروش محلی به خاطر تمیزی مغازه‌اش قدردانی کنیم.
2. در آسانسور در را برای کسی نگه داریم.
3. در اتوبوس یا مترو، جای خود را به شخصی مسن‌تر یا زنی باردار بدهیم.
4. به کودکی لبخند بزنیم.
5. به سرایدار، رفتگر یا گارسون رستوران، مبلغی انعام بدهیم.
6. با رویی باز از یک بیمار یا سالخورده عیادت کنیم.
7. هر زمان که آش یا غذایی آماده کردیم، یک بشقاب به همسایه‌امان بدهیم.

مهربانی به دیگران حس ارزشمندی، خوشبینی و رضایت کلی ما از زندگی را افزایش می‌دهد و پایه‌گذار موفقیت حقیقی خواهد بود. پس بیایید هر روز کمی مهربان‌تر باشیم. موفقیت در انتخاب مهربانی نهفته است.