نکات دارن هاردی برای افزایش درآمد بیشتر

کسب درآمد بیشتر با قوانین پول‌سازی

مجله پنجره خلاقیت – ترجمه شادی حسن پور: وقت بخیر! امروز قصد دارم به شما کمک کنم تا درآمد بیشتری کسب کنید. وقتی صحبت از افزایش درآمد می‌شود، دو قانونی وجود دارد که همیشه به آن‌ها پایبند هستم. خوشبختانه این دو قانون را زمانی که تنها دوازده سال داشتم یاد گرفتم. من هم، مثل هر پسربچه دوازده ساله‌ای، رویای داشتن یک خودروی فراری را در سر داشتم. بر روی دیوارهای اتاقم پوسترهای بازیگران، ورزشکاران یا فضانوردان نبود، بلکه چهار پوستر از خودروی فراری به رنگ آلبالویی به دیوار نصب کرده بودم.

یک روز بعد از مدرسه به خانه برگشتم و متوجه شدم مشاور کاری پدرم که قبلاً مربی فوتبال او بود به منزل ما آمده است. او روی مبل نشسته بود. با من به اتاقم آمد و وقتی پوسترها را دید، گفت: «پس عاشق فراری هستی، درست است؟ تا حالا فکر کرده‌ای چطور می‌توانی یک فراری بخری؟» من پاسخ دادم: «نه راستش!» من فقط یک پسر دوازده ساله بودم. او ادامه داد: «خب اگر به چنین چیزی علاقه‌مندی، باید خیلی سخت کار کنی.» به او گفتم که کار می‌کنم؛ چمن می‌زنم و میخ جمع می‌کنم و به ازای هر میخ یک پنی دریافت می‌کنم. او پرسید: «هفته‌ای چقدر درآمد داری؟» با خجالت پاسخ دادم: «بیست و پنج دلار.» او خندید و گفت: «با این درآمد نمی‌توانی حتی یک لاستیک فراری بخری! باید بیشتر و سریع‌تر درآمد داشته باشی.» پرسیدم: «اما چطور؟» جمله‌ای که در پاسخ شنیدم، قانون شماره یک پول‌سازی است. مشاور پدرم بر روی میز خم شد و با لحنی که نشان می‌داد جمله بعدی بسیار مهم است، گفت: «می‌خواهی سریع‌تر پول دربیاوری، باید یک کار ترسناک پیدا کنی و آن را انجام دهی. کارهای ترسناک بیشترین درآمد را دارند.

شب وقتی روی تختم دراز کشیده بودم، یادم افتاد یکی از دوستانم در مورد شغل نیمه‌وقتی صحبت می‌کرد که متقاضی باید به مکان‌های شلوغی مانند ایستگاه راه‌آهن یا پاساژهای تجاری برود و از افراد غریبه درخواست کند تا فرم نظرسنجی را پر کنند. اصلاً تمایلی به انجام این کار نداشتم؛ مشخص بود که مردم نمی‌خواهند کسی مزاحمشان شود و فرم نظرسنجی به دستشان بدهد. واقعاً ترسناک بود. اما روز بعد، به همراه یک پسر شانزده ساله که عاشق لامبورگینی بود، جلوی ایستگاه اتوبوس نزدیک خانه‌ام ایستاده بودم و از مردم خواسته بودم آن فرم را پر کنند! ما تمام روز را به سراغ غریبه‌هایی می‌رفتیم که ما را کنار می‌زدند، سرمان داد می‌زدند و حتی روی ما تف می‌انداختند. در بهترین حالت هم سعی می‌کردند ما را نادیده بگیرند. حتی خانمی رد شد و گفت: «برو شغل آبرومندانه‌تری پیدا کن. همان چمن‌زنی بهتر نبود؟» خودم هم همین فکر را کردم. در طول آن شش ساعت کار، بیش از هر زمان دیگری دلم می‌خواست آن کار را رها کنم. بعد از پایان شیفت موفق شدم 56 نفر را قانع کنم که فرم را پر کنند. به ازای هر فرم کامل دو دلار پرداخت می‌شد، یعنی در تنها یک روز 112 دلار! بیشتر از آنچه که در یک ماه به دست می‌آوردم. وقتی داشتیم فرم‌ها را تحویل می‌دادیم و پول نقد دریافت می‌کردیم، می‌توانستم بوی چرم استفاده‌شده در فراری عزیزم را استشمام کنم!

اما متأسفانه وقتی رییس فرم‌ها را شمرد، تمام 112 دلار را به آن پسر عاشق لامبورگینی داد. او که ترس و تعجب را در چهره‌ام دیده بود، گفت: «متأسفم پسر! امروز آزمایشی بود! باید چند روز دیگر هم آزمایشی کار کنی تا بتوانی پولی دریافت کنی.» عصبانی و آشفته به خانه برگشتم و در ورودی را محکم کوبیدم. دیدم که مشاور پدرم باز هم به منزل ما آمده و روی مبل نشسته است. به او گفتم که چرا عصبانی‌ام؛ گفتم که کار ترسناکی پیدا کردم و انجامش دادم، اما تمام پولم را به کس دیگری دادند.

در گیر و دار احساسات نوجوانی‌ام، مشاور پدرم قانون شماره دو پول‌سازی را به من آموخت. او گفت: «کارآموزی همیشه ارزشش را دارد. درست است که در ازایش پولی نمی‌گیری ولی مهارت‌ها و درس‌های باارزشی می‌آموزی که تا آخر عمر بارها و بارها به آن‌ها نیاز خواهی داشت. و اگر بتوانی به بهترین شکل ممکن از آن‌ها استفاده کنی، میلیونر خواهی شد.» مواجهه با پاسخ‌های منفی، غلبه بر موانع، فروش چیزی به اهداف متحرک، مهارت ارتباط با مردم، مقاومت، همه و همه را در آن روز سخت آموختم و تا امروز از آن‌ها استفاده کرده‌ام.

راستی، وقتی پانزده ساله شدم، بعد از مدت‌ها تلاش و انجام کارهای ترسناک، آنقدر پول داشتم که یک خودروی زیبای آلبالویی بخرم: مزدا آر ایکس 7. اگرچه فراری نبود، اما همان احساس خرید فراری را به من می‌داد. قوانین پول‌سازی را فراموش نکنید.

منبع : برترینها