تبدیل هنر به کسب و کار
ماهنامه آینده روشن: تأسیس یک کسب و کار نوپا به نوعی تبدیل هنر به کسب و کار به شمار می‌رود، اما راه‌اندازی کسب و کارهایی در حیطه هنر خلاقانه و بهتر است. صنعتی‌سازی تغییرات عظیمی را در جهان ایجاد کرده است، اما هنر و فناوری را نیز از یکدیگر جدا کرده است.
در گذشته، هنر و فناوری همچون دوقلوهای به هم چسبیده مسیری مشابه را طی می‌کردند؛ به گونه‌ای که برخی از آثار بزرگ هنری دوره رنسانس و دوران روم باستان این موضوع را تأیید می‌کند. این دو حیطه منفک شده از هم در زمان‌های گذشته به یکدیگر مرتبط بوده‌اند و در حال حاضر نیز در قالب نوعی تبدیل هنر به کسب و کار نوپا در ارتباط با یکدیگر ظهور یافته‌اند.
در چند سال اخیر، صنعت استارتاپی نوعی پیشرفت و توسعه در کسب و کارهای خلاق محسوب شده است. در حالی که در گذشته راه‌اندازی کارهای جدید فقط در اختیار اهل فن و افراد آشنا به تجارت بود، در سال‌های اخیر مسیر متفاوت‌تری از سوی افراد در این زمینه دیده می‌شود؛ به گونه‌ای که صنعت تجارت و کسب و کار به تدریج شیوه‌ای هنرمندانه‌تر را در پیش گرفته است و هنرمندان بیشتری با استفاده از چارچوب‌های هنری به سوی فناوری حرکت کرده و آثار خود را در تلفیق با آن به جهان معرفی می‌کنند.
در واقع آن‌ها هنر خود را به کار و ایده‌ای نو تبدیل هنر به کسب و کار کرده‌اند، زیرا ارتباط مؤثر و پربازده فناوری و هنر در گذشته به خوبی به اثبات رسیده است. استارتاپ‌ها هنر را تعالی می‌بخشند. همه افراد می‌خواهند با شور و شوق زندگی و فعالیت کنند. در این میان، برخی موفق می‌شوند، اما کسانی که موفق به دست‌یابی به موفقیت نمی‌شوند افرادی نیستند که از هوش و استعداد بی‌بهره باشند، بلکه آن‌ها فقط نتوانسته‌اند برنامه‌ای مناسب برای نمایش استعداد خود پیدا کنند.
استارتاپ‌هایی همچون پوستر گلی (Poster Gully) و تاچ تلنت (Talnet Touch) در هند کار جالب مشابهی را انجام می‌دهند. بهارات ستی (Bharat Sethi)، مؤسس پوستر گلی، فارغ‌التحصیل اقتصاد از دانشگاه دهلی است. او پیش از اینکه ایده فروش آنلاین آثار هنری مطرح شود به آن فکر کرده بود. آن‌ها با پوستر و آگهی‌ها کار خود را آغاز کردند و به تدریج با کمک گرفتن از هنرمندان بومی به سمت انجام کارهای هنری حرکت کردند و در حال حاضر چیدمان خانه، مبلمان، وسایل آشپزخانه و حتی کفش‌هایی را طراحی می‌کنند که به دست هنرمندان تازه‌کار ساخته شده است.
این شرکت اخیرا بیش از 900 هنرمند را در هیئت امنای خود جای داده است که آثار هنری زیادی تولید می‌کنند. هنرمندان مهارت‌های لازم در زمینه خلق اثر را دارند، اما یک گروه کاری نوپا می‌تواند ناتوانی در مهارت فروش و بازاریابی آن‌ها را جبران کند. در حال حاضر این نوع کار به سرعت در حال رشد است به گونه‌ای که گزارشی از هیس کاکس (Hiscox) بیان می‌کند که 71 درصد از مجموعه‌داران هنری آثار هنری را تنها با تماشای تصاویر دیجیتالی آن‌ها می‌خرند.
شروانی وتی (Shravani Vatti)، مؤسس آردایزن (Ardizen)، درباره کار خود ایده متفاوتی داشت. او به خوبی درک کرده بود که کار هنرمندان جدید باید ترویج داده شود، با این حال گرچه کاسبان جوان هندی تمایل داشتند در یک محیط خلاق کار کنند، آن‌ها به ندرت زمان برای این کار پیدا می‌کردند؛ علاوه بر این تعداد کمی هم بودند که مبلغ قابل توجهی برای خرید آثار هنری می‌پرداختند که نسبت آن بیشتر از میزان سرمایه‌گذاری در تجارت بود.
در چنین وضعیتی این کارآفرین مسیر میان‌بری پیدا کرد و آن اجاره نقاشی‌ها از هنرمندان خالق آن به دست تاجران تازه‌کار بود؛ این شیوه‌ای بود که «پوستر گلی» برای نقاشی‌ها و پوسترها و آن میوت (Unmute) و کیلا (Qilla) برای ضبط موسیقی از آن بهره بردند. هنرمندان کسب و کارهای نوپا را ارتقا می‌دهند.
زمانی که استارتاپ‌ها زمینه پیشرفت هنرمندان را فراهم می‌کنند، طبیعی است که هنرمندان نیز فراهم‌کننده ایده‌های نو برای کارهای نوپا باشند. از نام تجاری اختصاصی تا فروش انحصاری اپلیکیشن‌هایی چون «دلثکیت جیمز جورج» («James Gorg’s Deathkit»)، همگی شواهدی کامل و خوب برای این هستند که تاکنون جهان از خلاقیت بی‌بهره نبوده است.
در مصاحبه‌ای با «مادربرد» («Motherboard»)، جیمز جورج اذهان می‌کند که اگر اعضای مکتب کوبیسم برای خلق اثر کوبیسم اپلیکیشنی را ساخته بودند، در حال حاضر این سبک رونق داشت، اما با کمک «دلثکیت» او روی ایده ساخت اپلیکیشنی مشابه اینستاگرام کار می‌کند که مجموعه‌ای از عکس‌ها و فیلم‌ها را می‌سازد و به نمایش می‌گذارد، به گونه‌ای که گمان می‌کنید در عالم رویا قرار دارید. همچنین سرمایه‌گذاران همیشه به هنرمندان درباره ارائه ایده‌های جدید در زمینه کارآفرینی امیدوار بوده‌اند.
سایان چتجی (Sayon Chaterjee) نمونه کسی است که متوجه اهمیت بازار صنایع دستی در هند و نبود قاب‌های چشمی شده است. با تلفیق این دو زمینه، او طراحی قاب‌های چوبی زیبایی را آغاز کرده و در حال حاضر نیز کسب و کار خود، سایان، را در اختیار دارد.
آیا هنرمندان می‌توانند تجارت را زنده نگه دارند؟ وقتی هنرمندان و تجارت در کنار هم قرار گیرند، می‌توانند زمان زیادی را با هم بگذرانند، اما در برخی موارد یکی از آن‌ها باید کوتاه بیاید که در بیشتر موارد هنرمند سازش‌کننده است. کسب و کارهای نوپا به کسانی که متفاوت فکر می‌کنند احترام می‌گذارند، اما به هر حال نوعی تجارت هستند؛ در واقع آن‌ها برای فروش تولیدات هنری در بازار حضور دارند و قصد راضی نگه‌داشتن هنرمندی خاص را ندارند که ممکن است ایده‌های متفاوتی درباره هنرش داشته باشد.
با این حال، برای زنده نگه‌داشتن سرمایه هنرمندان باید خود را با این نوع از کار و فعالیت تطبیق دهند؛ زیرا گاهی یک کارآفرینی هنری موفق هم می‌تواند با گردش پول نابود شود و همه چیز خود را از دست بدهد؛ بنابراین در جهان تجارت، هنرمندان باید تمرکز داشته باشند و از ایده‌های خود محافظت کنند و به همان اندازه بر روش‌های جدید نمایشگاهی کار کنند.
ریتیو کاچر. Ritu Kochar
ااااای برنده‌ها، فکر کردی با پنالتیای داور می‌تونی ما رو بزنی؟ ما که اول فصل فقط می‌گفتیم قهرمانیم، حالا توی دربی هم نشون می‌دیم کجا وایسادیم!
🎨💼 موفقیت
🎨💼 موفقیت!
این مطلب درباره تبدیل هنر به کسب و کار جالب بود، ولی به نظرم بیشتر می‌شد روی چالش‌ها تمرکز کرد. انگار فقط از موفقیت‌ها گفتید و از سختی‌ها خبری نبود!