سراغ آقای اشجع رفتیم تا اطلاعاتی از فعالیتش کسب کنیم. مستر غذایی که دارای فوق لیسانس معماری است و به گفته خودش در تلاش است تا از رستوران‌های خوب حمایت کند.
آقای مسترغذا وظیفه‌اش این است که وعده‌های غذایی را در رستوران‌ها قرار دهد و بررسی کند آیا غذاهایی ارائه می‌دهند که ارزش معرفی به مخاطبانش را داشته باشد یا خیر؟ به ویژه برای زوج‌های جوانی که از دغدغه‌هایشان یافتن یک کافه و رستوران جذاب برای گذراندن دوران نامزدی است.
ماجرای پیدایش مسترغذا چگونه بود؟
این کار به قدری رونق گرفت که هرکدام از دوستانم که به جایی می‌رفتند از من مشاوره می‌خواستند که کجا غذا بخورند و من به آن‌ها راهنمایی می‌کردم. از دوران کودکی به من می‌گفتند «علی آدرس» چراکه هر جا می‌رفتم پیاده می‌رفتم. بعد از مدتی هرکس آدرس غذا و رستوران می‌خواست، من به این کار علاقه‌مند شدم و به دلیل شغل پدرم به تمام شهرها سفر می‌کردم و این اسم به «مسترغذا» تغییر پیدا کرد. از آن به بعد هر جا که غذا می‌خوردیم و خوشمان می‌آمد معرفی می‌کردیم.
چگونه تصمیم به تستر غذا و رستوران شدن گرفتید؟
در سال ۸۷ به دلیل سفرهای زیادی که داشتم، متوجه شدم بسیاری از دانشجویان و حتی مردم با غذاهای شهر خود آشنا نیستند. من عکس می‌گرفتم و در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کردم و دیدم بازدیدهای زیادی دارد و عده زیادی نظرات مثبت می‌گذارند. این کار را هم خیلی دوست داشتم. بسیاری فکر می‌کنند که رفتن به رستوران هر روز بسیار جذاب است اما به مرور زمان این کار ممکن است خسته‌کننده شود و تنها به دلیل علاقه‌ای که به این کار داریم، انجامش می‌دهیم.
آیا کار شما تبلیغات است؟
ما تبلیغ نمی‌کنیم، ما معرفی می‌کنیم.
بازخوردهای مردم نسبت به کار شما چگونه بود؟
بازخوردها به‌طور کلی مثبت بوده است، هرچند برخی نیز می‌آمدند و ما را مسخره می‌کردند.
شما چند نفر هستید؟
یکی از دوستان ما کار عکاسی را انجام می‌دهد و یکی دیگر از دوستان کار ارتباط و هماهنگی با شهرستان‌ها را به عهده دارد. البته بسیاری از رستوران‌ها ما را قبول نمی‌کنند زیرا فکر می‌کنند ممکن است ما قصد داریم درباره آن‌ها بد بگوییم.
بیشتر چه نوع رستوران‌ها و غذاهایی را معرفی می‌کنید؟
راهنمای رستوران برای زوج‌های جوان ما تلاش می‌کند که بیشتر غذاهای محلی که کمتر شناخته شده‌اند را معرفی کنیم. همچنین رستوران‌های تازه‌کاری که نیاز به معرفی دارند یا مکان رستوران به گونه‌ای است که مشتری نمی‌آورد، اما غذای بسیار خوبی ارائه می‌دهد. ما سعی می‌کنیم رستوران‌هایی با معماری و دکوراسیون خوب را شناسایی کنیم و خودمان را جای مردم بگذاریم.
هدف اصلی کار شما چیست؟
هدف ما این است که مردم را به خوردن غذای خوب تشویق کنیم. چراکه این نیاز وجود دارد و اگر یک رستوران تعطیل شود، بسیاری از افراد بیکار می‌شوند. اگرچه ما فقط صندوقدار را می‌بینیم، اما تعدادی زیادی در یک رستوران مشغول به کار هستند و می‌خواهیم مردم غذاهای خوب را بشناسند و مصرف کنند.
آیا رستوران‌های مطرح شما را می‌شناسند؟
بله، تقریباً سرآشپزهای مطرح و رستوران‌های خوب ما را می‌شناسند و سعی می‌کنند غذاهای بهتری برای ما بیاورند و به اصطلاح VIP برای ما غذا بکشند.
درآمد شما از این کار چگونه است؟
ما تازه داریم به درآمد می‌رسیم. در گذشته اینطور نبود. برخی به ما می‌گفتند کارتان بی‌ارزش است و روزانه فقط ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان غذا می‌خورید چون ما خودمان هزینه غذاهایمان را پرداخت می‌کنیم.
پس تا حالا چطور درآمد داشتید؟
درآمد من از کار معماری است و این کار را به دلیل درآمد معماری انجام می‌دهم و همانطور که گفتم تازه به درآمد رسیده‌ایم. به گونه‌ای که رستوران‌ها در شهرهای مختلف ما را دعوت می‌کنند. به ویژه رستوران‌های دیگر شهرها بسیار تمایل دارند که ما به آن‌ها سر بزنیم و نظرات خود را بیان کنیم و برخی هم به ما لطف کرده و هدیه‌هایی داده‌اند.
آیا از رستوران‌ها بد هم گفته‌اید؟
بله، برخی از مخاطبان گفتند غذای یک رستوران ناامیدکننده بود. ما هم سرزده به آنجا رفتیم و درباره آن نوشتیم که در برخی موارد حتی خواسته‌اند از ما شکایت کنند.
عجیب‌ترین قیمت غذایی که دیده‌اید چه بوده و کجا؟
جوجه سیخی ۶۰ هزار تومان در جاده چالوس. وقتی پرسیدم گفتند این قیمت به خاطر مسافرانی است که می‌آیند. وقتی از آن‌ها می‌پرسم، سریع می‌گویند اجاره‌هایمان بالا است و به همین دلیل قیمت‌ها را به صورت غیرمنطقی تعیین می‌کنند.
گران‌ترین غذایی که خوردید چه بود و آیا ارزش داشت؟
استیک در رستورانی نزدیک خیابان جردن که ۸۰ هزار تومان قیمت داشت و قیمتش به خاطر مکان و دیزاین رستوران بود، چون موسیقی زنده داشت و دکوراسیونش حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان هزینه برمی‌داشت.
آیا جایی را معرفی کرده‌اید که به شدت پررونق شده باشد؟
بله، جایی در شاهرود رفتیم که در هنگام عکس‌برداری، طرف چندان تمایلی نداشت. اما بعد از اینکه عکس را گرفتیم و معرفی کردیم، تماس گرفت و گفت چند رستوران دیگر هم خواهان دعوت از ما هستند تا غذایشان را بخوریم. آنقدر مشغول شدند که درخواست کردند دیگر تماس نگیرید چراکه از عهده این همه مشتری برنمی‌آیند و حتی نان فانتزی بیشتری نمی‌توانند تأمین کنند.
دلچسب‌ترین غذای دنیا برای شما کدام است؟
دست‌پخت مادرم که همیشه ویژه است و قابل معرفی نیست. اما شاید جالب باشد که هر بار به مشهد می‌روم، آنقدر در صف می‌ایستم تا غذای حضرتی حرم امام رضا به دستم برسد.
کجاهایی بیشتر به دلتان می‌نشیند و تمایل به معرفی کردن دارید؟
از آنجا که اصالت جنوبی دارم، مردم جنوب را خیلی دوست دارم. در شمال بودیم که جایی را دیدیم که نوشته بود فلافل آبادان. تمام طرح‌ها برزیل بود، پیراهن برزیل پوشیده بودند و لهجه زیبای آبادانی داشتند. آنقدر خوب بود که خرید کردیم و با خود بردیم. ما هم معرفی کردیم و بعد از این معرفی، سه شعبه جدید افتتاح شد و فست فودهای فلافلی تماماً تحت تأثیر این برند آبادانی قرار گرفتند.
آیا افرادی مثل شما وجود دارند که تستر غذا باشند؟
شبیه من که غذا را تست و آنالیز کند، ندیده‌ام. اما چندنفری از دوستان هستند که این کار را انجام می‌دهند و در افتتاحیه رستوران‌های مختلف همدیگر را ملاقات کرده‌ام.
با توجه به اینکه معمار هستید، چرا هیچ وقت رستوران خودتان را نساختید؟
با اینکه به آشپزی علاقه‌مندم، هیچ‌گاه تمایل به راه‌اندازی رستوران نداشتم و به این کار علاقه‌ای ندارم.
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.