بله، از نظر شغلی این موضوع صحیح است. ممکن است برای مثال تمام نکات مرتبط با ریسك پذیری در زندگی را بدانید، اما اگر از جنبه‌ای به زندگی‌تان نگاه کنید، آیا به نظر شما کامل و بی‌نقص است؟ من در طول هفته از ساعت ۹ تا حدود ۶ در یک دفتر مشغول به کار هستم. کاری که به شدت به لپ‌تاپم وابسته است. با اینکه به فعالیت‌هایی که برایم جذاب به نظر می‌رسند علاقه‌مندم، اعتراف می‌کنم که بیشتر روزم را جلوی کامپیوتر می‌گذرانم که معایب خاص خودش را دارد. به عنوان مثال، در حال حاضر برای دیدن اشیاء دورتر نیاز به عینک دارم.
باور رایج این است که افراد به طور ناخودآگاه خود را با دوستان و افرادی که نظرات مشابه سیاسی و اجتماعی دارند در یک حباب قرار می‌دهند. این نشان می‌دهد که چقدر آسان می‌توانیم ارتباط خود را با محیط اطراف قطع کنیم. تخصص در یک زمینه می‌تواند به شما هدایت کند، اما اگر مراقب نباشید، تمرکز بر روی تنها یک مهارت ممکن است شما را دچار کوری کند. شاید فکر کنید که صرف زمان بر روی نقاط قوت‌تان شما را قوی‌تر می‌سازد، اما این موضوع همیشه درست نیست.
تحقیقات نشان داده‌اند که اگر یک فرد راست‌دست بیشتر از دست چپ خود در فعالیت‌های روزمره استفاده کند، فعالیت مغز او افزایش می‌یابد. تنها یک نیمکره مغز ما وقتی که از یک دست استفاده می‌کنیم فعال می‌شود، اما هنگام استفاده از دست دیگر، هر دو نیمکره مغز فعال‌تر می‌شوند.
دانشمندان برجسته علوم اعصاب، Jaeggi و buschjuhel، نتیجه‌گیری کرده‌اند که ریسك پذیری در زندگی می‌تواند با انجام بازی‌های فکری در ساعات مشخص (مانند سودوکو و بازی‌هایی که در آن باید یک الگو را پیدا کنید) افزایش یابد. این مسئله مشابه در ورزش نیز دیده می‌شود. بسیاری از مربی‌های ورزشی از بازیکنان می‌خواهند که ورزش‌های دیگری نظیر یوگا را نیز تجربه کنند، حتی اگر به طور مستقیم تأثیری بر روی ورزش اصلی آن‌ها نداشته باشد.
نمی‌خواهم بگویم که به هر طریقی باید جلوی مهارت اصلی خود را بگیرید. بلکه پیشنهاد می‌کنم در باقی ساعات روز به افزایش مهارت و دانش خود در راستای بهبود مهارت اصلی خود بپردازید. چرا که اگر در زمینه‌ای ضعیف هستید، همان کار ممکن است شما را به تعادل برساند.
افرادی که با عدد و رقم سر و کار دارند، خوب است که مثلاً به کلاس‌های هنری بروند. افرادی که به طور حرفه‌ای ورزش می‌کنند، جالب است که به مدیتیشن‌های نشسته بپردازند. و اگر افراد درون‌گرا دفعه بعد به یک کافی‌شاپ رفتند، با باریستای خود مقداری گفت‌وگو کنند. مهم نیست اگر در این کارها چندان خوب نیستید. نکته اصلی همین است. استاد یوگای من همیشه می‌گوید: اگر در یک حرکت تعادل خود را از دست دادید، این خبر خوبی است زیرا نشان‌دهنده این است که شما در حال ساختن نورون‌های جدید برای یادگیری حرکات و الگوها هستید. تلاش شما راه‌های زیادی را برای شما باز خواهد کرد، هم از نظر فکری و هم از نظر جسمی. بیایید با این کار به مهارت‌های جدید و نگرش‌های نوین و موفقیت در مواجهه با چالش‌ها دست یابیم.
این فعالیت‌ها را یکی یکی وارد برنامه روزانه خود کنید. با اینکه این کار آسان نیست، اما با گام‌های کوچک، به مرور زمان «من نمی‌توانم» ها به «من می‌توانم» تبدیل خواهد شد. با تمرین ممکن است به قله‌های عالی نرسید، اما به شما شجاعت خواهد داد. چرا که وقتی تلاش می‌کنید تا در کاری که می‌دانید در آن ضعف دارید، پیشرفت کنید، دو اتفاق ممکن است بیفتد: یا به هدف خود نمی‌رسید، اما چندین راه برای بهبود خود پیدا می‌کنید و دوباره تلاش خواهید کرد. یا با وجود تمام چالش‌ها به هدف خود دست می‌یابید و حس شیرین غرور و موفقیت را تجربه خواهید کرد. مهم نیست کدام یک از این دو اتفاق بیفتد، چون به هر حال به شما حس قدرت خواهد داد، چرا که شما کاری را انجام دادید که هرگز حتی به انجام آن فکر نمی‌کردید.
زندگی درباره این نیست که سریع‌تر، باهوش‌تر، زیباتر، ثروتمندتر یا محبوب‌تر از دیگران باشید. آنچه اهمیت دارد این است که راهی هرچند کوچک بیابید تا به نسخه بهتری از خود دیروزتان تبدیل شوید.
مقاله خیلی خوبی بود! واقعاً اهمیت ریسک‌کردن برای موفقیت رو به خوبی نشون دادی. فقط بهتر بود چند مثال بیشتر از چگونگی این تغییرات بزرگ بیاری. مرسی!
واقعا مطلب جالبی بود! ریسک پذیر بودن برای رسیدن به موفقیت خیلی مهمه و باید همیشه به جستجوی تغییرات جدید باشیم. فقط کاش بیشتر به تاثیرات منفی کار طولانی مدت پشت کامپیوتر هم اشاره می‌کردید!