آیا ژن‌های ما سرنوشت رهبری‌مان را تعیین می‌کنند؟

بروزرسانی: شنبه 22 شهریور 1404 موفقیت
خلیل رفعتی

وب‌سایت مردمان – ترجمه زینب آرمند: ژن CHRNB3 به احتمال بالا با دستیابی به مناصب رهبری و مدیریت مرتبط است. یک تحقیق علمی جالب در سال ۲۰۱۳ نشانه‌ای از یک متغیر مشترک در ژن CHRNB3 یافت که به احتمال اینکه فردی به یک منصب رهبری دست یابد، ارتباط دارد. اما این کشف چگونه باور را که همه افراد توانایی و قابلیت یادگیری مهارت‌های رهبری و مدیریت و تبدیل شدن به یک رهبر فوق‌العاده را دارند، به چالش می‌کشد؟ تحقیقات ژنتیکی تا به امروز اطلاعات مهمی درباره اینکه چگونه ویژگی‌های شخصیتی، هوش، علایق و حتی ارزش‌های ما شکل می‌گیرند، به ما ارائه داده است.

هرچند که کشفیات ژنتیکی هنوز در مراحل اولیه خود هستند، نکات زیادی درباره رهبران و آموزش منابع انسانی بیان شده است. البته هر کشف ژنتیکی باید با احتیاط مورد بررسی قرار گیرد. فقط به این دلیل که فردی یک متغیر خاص را در DNA خود دارد، به این معنا نیست که ویژگی‌های مربوط به آن را از خود نشان خواهد داد. در فراگیری مهارت‌های جدید، یادگیری نواختن یک ساز موسیقی مثال خوبی است که نشان می‌دهد چگونه تمرین و پیشرفت می‌توانند بر ژنتیک غلبه کنند.

تحقیقات بر روی دوقلوها نیز این دیدگاه را تأیید می‌کند. این تحقیقات که ویژگی‌های دوقلوهای همسان با DNA یکسان را با دوقلوهای غیرهمسان که ۵۰٪ DNA آنها مشابه است، مقایسه می‌کند، نشان می‌دهد که حدود ۵۰٪ از سبک شخصیتی و رهبری فرد تحت تأثیر ژنتیک اوست. این می‌تواند یک کشف مثبت برای کسانی باشد که DNA مناسبی برای رهبری و مدیریت ندارند و به ما این امکان را می‌دهد که سبک رهبری و مدیریتی خود را تقویت و تغییر دهیم تا با محیط خود سازگارتر شویم.

اما با وجود این، چه مدت طول خواهد کشید تا انتخاب رهبران از طریق بررسی اطلاعات ژنتیکی افراد انجام شود؟ کشفیات ژنتیکی مهمی تا به حال برای شرح ویژگی‌هایی مانند همدلی، هوش احساسی، خلاقیت، برونگرایی، روان‌رنجوری و ریسک‌پذیری صورت گرفته است. اما آیا شناسایی استعدادهای برتر می‌تواند تحت تأثیر ویژگی‌های ژنتیکی افراد باشد؟ آیا استانداردهای امنیتی و معاینات سلامت شامل آزمایش‌های ژنتیکی هم خواهند شد؟

چشم‌انداز این که افراد با ترکیب DNA خود به عنوان بخشی از آزمایشات قبل از استخدام آشنا باشند، ممکن است بسیاری را بترساند. در واقع، تا پنج سال پیش آنالیز DNA بیش از ۱۰۰۰ یورو هزینه داشت. اما اکنون این کار با هزینه کمتر از ۱۰۰ یورو قابل انجام است و ممکن است تا ۱۰ سال آینده همه ما مجبور شویم کارت ترکیب ژنتیکی‌مان را مشابه کارت شناسایی همواره همراه داشته باشیم. چرا ژنتیک می‌تواند در آموزش منابع انسانی اهمیت داشته باشد؟ جدا از ژنتیک، همه ما افرادی را می‌شناسیم که فاقد ویژگی‌های مهم برای ایفای نقش رهبری هستند و این نشان می‌دهد که تلاش آنها برای تبدیل شدن به یک رهبر یا مدیر کارآمد با شکست مواجه خواهد شد.

اگر همه ما برای رهبری به دنیا نیامده باشیم، اینکه در آینده برای استخدام علاوه بر تست‌های روانشناختی که امروزه معمولاً انجام می‌شود، نیاز به انجام آزمایش‌های ژنتیکی داشته باشیم، چندان دور از ذهن نیست. چنین پیشرفت‌هایی پیش‌بینی می‌کند که ما با آینده‌ای نگران‌کننده در مورد علم ژنتیک روبرو هستیم. هرچه تعداد افرادی که اطلاعات ژنتیکی خود را بررسی می‌کنند و مراکزی که برای این آزمایش‌ها تأسیس می‌شوند، بیشتر باشد، احتمال اینکه مجبور باشیم به صورت رسمی و قانونی این آزمایش‌ها را انجام دهیم، افزایش می‌یابد. این موضوع مسائل اخلاقی پیچیده‌ای را به همراه خواهد داشت.

در حالی که اطلاعات ژنتیکی در سازمان به خودی خود چیز بدی نیست، اینکه این اطلاعات چگونه استفاده می‌شود و چگونه بر سیاست‌های تصمیم‌گیری تأثیر می‌گذارد، می‌تواند مخرب باشد. دانستن اینکه چه کسی ویژگی ژنتیکی مناسبی برای رهبری دارد به طرق مختلف می‌تواند برای شناسایی افراد با قابلیت‌های بالا و انتخاب اینکه آیا باید منابع بیشتری برای پیشرفت آنها در نظر گرفته شود یا خیر، یا اینکه استعداد تمامی کارکنان به طور مؤثری تقویت شود، تأثیرگذاری نخواهد داشت. با این تغییرات، منابع انسانی اگر می‌خواهد در مرکز مشکلات انسانی سازمان باقی بماند، باید به اقدام بپردازد. باید قبل از اینکه بازار او را مجبور به استفاده از ژنتیک برای رهبری و مدیریت کند، این موضوع را در برنامه‌های خود قرار دهد.

مک

اعتماد به نفس را در ۶ گام ساده تقویت کنید

موانع رسیدن به موفقیت

ریسک‌کردن برای موفقیت: گام به سوی تغییرات بزرگ

انتخاب استان برای وضعیت آب‌و‌هوا