روزگار سیاه من بدشانس! شاید شما هم با افرادی مواجه شده‌اید که همیشه درباره چیزی به نام راز موفقیت در زندگی صحبت می‌کنند. آن‌ها به طور مداوم می‌گویند بدشانسی آوردیم یا شانس آوردیم، اما آیا واقعاً چیزی به نام شانس وجود دارد؟ چگونه می‌توان خوش شانس بود و موفقیت کسب کرد؟ چرا برخی افراد در هر اقدامی که می‌کنند موفق می‌شوند و این خوش شانسی را از کجا به دست آورده‌اند؟
برخی به دنبال پیدا کردن یک شانس خوب به فالگیرها و دعانویسان رفته یا پول‌های کلان خرج می‌کنند تا مثلاً سنگ خوش شانسی خود را پیدا کنند یا گردنبند شانس داشته باشند. آیا واقعاً، خرِ ما از کُرّگی دم نداشت؟! من بدبختم، من بدشانسم، خرِ ما از کُرّگی دم نداشت! این عبارات معمولاً ورد زبان چه افرادی است؟ شاید شما این جمله را به همراه شکایت و نالیدن از اطرافیان خود شنیده‌اید!
کسانی که بعداً با آب و تاب توضیح می‌دهند: «پدر و مادر و خانواده‌ام چنینند!»، «دوستان نامرد بیچاره‌ام کردند»، «از نظر اقتصادی هم راز موفقیت در زندگی نیاوردم!»، «در کنکور بدشانسی آوردم چون سئوالات امسال خیلی سخت بود»، «از بدشانسی، همسر خودخواه نصیب ما شده!»، «بچه‌هایم هم که گلی به سرم نزدند!»، «در محیط کارم، مدیر تبعیض قائل می‌شود!» و … هزارو یک بهانه دیگر.
اگرچه مقصر دانستن دیگران به ما آرامش موقتی می‌دهد، اما قدرت تغییر وضعیت و سرنوشت را از ما می‌گیرد. وقتی همه قدرت‌ها را از خود سلب کرده و به محیط و دیگران واگذار کنیم، نشان می‌دهد که بی‌مسئولیتی و فرار از مسئولیت را به عنوان شیوه اصلی زندگی خود انتخاب کرده‌ایم. ما باید مسئولیت‌پذیر شویم.
تا زمانی که بدقولی خود را گردن ترافیک می‌اندازیم، یا تنبلی و شکست برنامه‌امان را به گردن روزگار و سرنوشت می‌گذاریم، از نیاز به تغییر خود و قبول مسئولیت سلب می‌کنیم. باید به خاطر داشته باشیم که ممکن است سیل بیاید، اما این اراده ماست که ما را ترغیب می‌کند تا از جلوی آن کنار برویم یا در برابر آن سدی بسازیم و تدبیری بیندیشیم. اما اگر جلوی سیل دراز بکشیم و منتظر شانس باشیم، حتماً بدشانس‌ترین خواهیم بود.
روان‌شناسان بر این باورند که شانس هر فردی زاییده فکر اوست. اگر فردی مثبت فکر کند یا خوش‌بین باشد، فرصت‌ها و شرایط خوبی برای او فراهم می‌شود و اگر بدبین باشد، شرایط و موقعیت‌های بدی برای خود می‌سازد. شانس داشتن یا نداشتن به خود فرد بستگی دارد؛ یعنی هر زمان که احساس کنید خوش شانس هستید، بر محیط و جهان تاثیر می‌گذارید و به عبارت ساده‌تر، انرژی مثبت به اطراف و تصمیمی که قصد دارید بگیرید می‌دهید.
باید از تجربیات استفاده کرده و با روی باز به سمت اتفاقات بروید. در این صورت شما نیز فردی خوش شانس خواهید بود که دیگران به دنبال کشف راز موفقیت در زندگی و شانس شما خواهند بود. در واقع، فکر، احساس و باورهای ما انرژی‌هایی را در دنیا پخش می‌کند که ما را به سمت خوش شانسی هدایت می‌کند. اگر در ذهن خود باور داشته باشید که موفق می‌شوید، حتماً همین‌طور خواهد بود و به همین سادگی شما نیز خوش شانس خواهید شد. برعکس، اگر تصور کنید که بدشانس هستید، مدام بدشانسی خواهید آورد. یعنی آنچه معتقد هستیم بر سرمان می‌آید، زیرا انرژی ما بر جهان تاثیر می‌گذارد.
این انرژی به دیگران منتقل می‌شود و مثلاً همان احساسی که شما به فردی دارید، او نیز همان حس را به شما دارد. شاید برایتان جالب باشد بدانید روان‌شناسان بر این باورند که افراد موفق به شانس اعتقادی ندارند، زیرا شانس خوب به افرادی می‌رسد که آمادگی دارند، یعنی در مسیری گام برمی‌دارند و همین امر موجب می‌شود فرصت‌هایی نصیب‌شان شود. آن‌ها روی چیزهای خوب تمرکز کرده و مهارت‌های خود را افزایش می‌دهند، و در این صورت قادر به جذب نیروهای مثبت هستند.
گاهی حتی برای کسانی که ما آن‌ها را خوش شانس می‌دانیم نیز حوادث بدی روی می‌دهد، اما آن‌ها از درون همان مشکلات فرصت‌هایی پیدا کرده و با سرسختی بر آن‌ها پیروز می‌شوند. بنابراین بهتر است از این به بعد فکر کنیم خوش شانس هستیم. در واقع، اگر هیچ تاثیری هم نداشته باشد، این مزیت را دارد که روحیه بهتری برای زندگی خواهیم داشت و در بسیاری از موقعیت‌ها از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار خواهیم بود.
بنابراین موفقیت به‌طور تصادفی و از روی شانس نیست، بلکه نیاز به هدف و شناخت فرصت‌ها دارد. باید از تجربیات استفاده کرده و با روی باز به سمت اتفاقات رفت. در این صورت شما هم فرد خوش شانسی خواهید بود که دیگران به دنبال کشف راز موفقیت در زندگی و شانس شما خواهند بود.
معجون معجزه‌گر شانس را بنوشید!
برای اینکه کمتر از این بدشانسی فرضی رنج ببرید، بهتر است هنگام مواجهه با مسائل، طبق الگوی حل مسئله زیر عمل کنید:
- مشکلات خود را به دقت تعریف کنید و از نظر اولویت، یکی را که مهم‌ترین است مشخص کنید.
- تمام راه‌هایی را که برای حل مشکل به فکرتان می‌رسد یادداشت کنید.
- با دوستان، آشنایان و متخصصین (کسانی که اولاً تجربه و علم دارند و ثانیاً مورد اعتماد و اطمینان هستند) مشورت کنید و راه‌حل‌های آن‌ها را نیز یادداشت کنید.
- میزان توانایی‌ها و امکانات خود و دیگرانی که حاضرند به شما کمک کنند را لیست کنید.
- محدودیت‌ها، ضعف‌ها و احتمال شکست هر یک از راه‌هایی که یادداشت کرده‌اید، جلوی آن‌ها بنویسید.
- از بین همه راه‌ها، راهی که با توجه به توان و امکانات شما بیشترین احتمال موفقیت، بهترین دسترسی و کمترین معایب و مشکلات را دارد، انتخاب کنید.
- مراحل پیمودن این راه را مشخص کرده و زمان‌بندی لازم برای هر مرحله را در نظر بگیرید.
- همچنین اقداماتی را که در هر مرحله نیاز است انجام دهید، مشخص کرده و آماده انجام آن شوید.
وقتی در مسیر حل مشکل خود تلاش می‌کنید یا در پی هدفی هستید، بیشتر بر تلاش و مسیری که حرکت می‌کنید تمرکز کنید و به خاطر پیمودن راه، خود را تشویق کنید. لطفاً موفقیت خود را با هدفتان ارزیابی نکنید. بلکه موفقیت خود را با تلاش‌تان اندازه‌گیری کنید. مثلاً اگر برای آزمون کنکور مطالعه می‌کنید، میزان ساعات تلاش، برنامه‌ریزی و پیوستگی زحمات شما قابل تقدیر است و باید خود را به میزان این تلاش‌ها تقویت و تشویق کنید، نه با نتیجه کنکور و رتبه قبولی خود در کنکور.
در راه موفقیت، به‌طور مداوم میزان پیشرفت برنامه را بسنجید و نقاط ضعف آن را برطرف کنید. انعطاف‌پذیری برنامه اگر در جهت انجام بهتر آن باشد، قدم بلندی به سوی هدف خواهد بود. اگر طبق فرآیند حل مسئله عمل کنید، به زودی متوجه می‌شوید اکثر آن چیزی را که تحت عنوان شانس بد تعبیر و تفسیر می‌کردید، همان تنبلی، بی‌برنامگی، عدم مشورت، عدم دقت، عدم تلاش، استمرار نداشتن، لذت‌طلبی افراطی و بلندپروازی‌های شما بوده است.
ممنون از مقاله خوبتون! به نظرم شانس فقط یک بخش کوچیک از موفقیته و تلاش همونقدر مهمه. با امید به آینده، هیچ وقت نباید ناامید بشیم!
این موضوع خیلی جالب بود، ولی نویسنده تا حدودی به نکات منفی هم پرداخته، بهتر بود کمی بیشتر روی شانس‌های واقعی تمرکز می‌کرد. به هر حال، به نظرم هرچی می‌گن شانس خیلی کم پیش میاد!