حتی در بازارهایی که به نفع جویندگان کار است، متقاضیان برای یافتن شغل ایده‌آل خود باید زمان زیادی را صرف کنند. بنابراین نباید تعجب کرد که بیش از نیمی از کارفرمایانی که به دنبال نیروی کار هستند، متوجه وجود دروغ در رزومه افراد می‌شوند؛ این یافته‌ای از آخرین پژوهش کریر بیلدر است. منطقی است که دروغ در رزومه که در اینجا به آن‌ها اشاره می‌شود، می‌توانند باعث از دست دادن فرصت شغلی موردنظر فرد شوند.
پژوهش دیگری که بر روی کارفرمایان در حال استخدام انجام شده، نشان می‌دهد ۶۹ درصد از آن‌ها اظهار کرده‌اند که اگر متوجه شوند متقاضی مورد نظر درباره چیزی دروغ در رزومه گفته است، استخدام او را لغو خواهند کرد. اما این آمار هنوز ۳۱ درصد دیگر از کارفرماها را در طرف دیگر این معادله نگه می‌دارد.
یکی از تأمین‌کنندگان آنلاین الگوهای اداری برای کسب‌وکارهای کوچک و افراد، از ۲۰۰۰ کارمند استخدام‌شده نظرسنجی کرده است تا نظر آن‌ها را درباره تفاوت «دروغ‌های به اصطلاح بی‌ضرر» و «دروغ‌های جدی» بررسی کند. دروغ‌هایی که اکثر پاسخ‌دهندگان به این نظرسنجی جدی تلقی کرده بودند، شامل موارد زیر بود: دانشگاه، تسلط به زبان خارجی، مدرک دانشگاهی و سابقه استخدام. دروغ‌های بی‌ضرر نیز شامل مواردی چون مهارت‌های کار با رایانه، سال فارغ‌التحصیلی، وظایف موقعیت شغلی پیشین و ترفیع‌های شغلی بود.
از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی خواسته شد که معمول‌ترین دروغ‌های این فهرست را با نمره‌ای بین ۱ تا ۵ رتبه‌بندی کنند؛ به‌گونه‌ای که عدد ۵ نشان‌دهنده جدی‌ترین دروغ و ۱ نشان‌دهنده کم اهمیت‌ترین آن‌ها باشد. نتایج به‌صورت زیر بود: دانشگاه اخذ مدرک تحصیلی ۴.۵۰، سابقه کاری ۴.۱۷، مدرک دانشگاهی ۴.۱۶، تسلط به زبان خارجی ۴.۰۵، رشته دانشگاهی ۳.۷۳، نمره آزمون تعیین رشته ۳.۴۵، پروژه‌ها یا پورتفولیو ۳.۳۱، جوایز یا دستاوردها ۳.۲۸، ترفیع شغلی ۳.۱۹، رشته تحصیلی ثانویه ۳.۱۶، مهارت های کار با رایانه یا نرم‌افزار ۳.۰۹، عنوان شغلی ۳.۰۹، تاریخ‌های استخدام ۳.۰۲، وظایف موقعیت شغلی پیشین ۲.۹۹، مهارت های تحقیق و پژوهش ۲.۹۴، حقوق دریافتی ۲.۸۹، مهارت های ارائه ۲.۸۳، عضویت در باشگاه یا سازمان خاص ۲.۸۱، معرف‌ها ۲.۷۹، مهارت‌های ارتباطی ۲.۶۷ و سال فارغ‌التحصیلی ۲.۶۳.
علت این پنهان‌کاری‌ها و اغراق‌ها در اکثر موارد (۴۹.۳ درصد) این بوده است که فرد برای شغل مورد نظر واجد شرایط به‌نظر برسد. دومین علت نیز با ۲۱.۷ درصد، به اعتراف شرکت‌کنندگان در نظرسنجی این بوده که تجربه کاری خود را مساعدتر و مناسب‌تر نشان دهند.
به عقیده کارلی استیل جانسون، نماینده یکی از تیم‌های برگزارکننده این نظرسنجی، اکثر متقاضیان موقعیت‌های شغلی فکر می‌کنند کسی متوجه دروغ در رزومه آن‌ها نخواهد شد. او می‌گوید: «بررسی صحت و سقم اطلاعات مندرج در رزومه افراد برای کارفرما کار بسیار ساده‌ای است، اما بسیاری از آن‌ها آن‌قدر مشغله دارند که همیشه این موارد را بررسی نمی‌کنند. هیچ‌کس وقت این را ندارد که تمام جزئیات ذکرشده در رزومه‌های دریافتی را یکی یکی چک کند».
اگر فرد موردنظر از شغل قبلی خود اخراج شده باشد، احتمال دروغ در رزومه ارسالی‌اش به شرکت‌های بعدی افزایش می‌یابد. نظرسنجی جدیدی نشان می‌دهد ۴۶.۸ درصد از تمام کارمندانی که در نظرسنجی شرکت کرده‌اند، گفته‌اند که اگر از شغل خود اخراج شوند، این موضوع را با صداقت کامل با کارفرمای احتمالی بعدی خود در میان می‌گذارند. اما ۱۲ درصد از کارکنان تمام‌وقت نیز گفته‌اند که اگر از محل کار خود اخراج شوند، آن را در رزومه یا پروفایل لینکدین خود ذکر نخواهند کرد.
بر اساس نظرسنجی مورد نظر، احتمال استفاده افراد بیکاری که فعالانه به دنبال شغل می‌گردند از دروغ در رزومه بیشتر است. آن دسته از افراد بیکاری که به دنبال شغل نمی‌گردند نیز با درصد بیشتری احتمال استفاده از دروغ‌های جدی را گزارش داده‌اند. به‌نظر می‌رسد سن، عامل تعیین‌کننده‌ای در دروغ در رزومه گفتن یا نگفتن متقاضیان جویای کار نباشد. ۴۳ درصد از جوان‌ترین شرکت‌کنندگان در نظرسنجی با سنی بین ۱۸ تا ۲۴ سال گفته‌اند که ممکن است دروغی جزئی بگویند. این رقم در میان متقاضیان بین ۵۵ تا ۶۴ سال به ۴۸ درصد می‌رسد. احتمال استفاده گروه دوم از دروغی بزرگ و مهم نیز ۱۲.۷ درصد و بیشتر از اولی بوده است.
اما میزان تحصیلات در احتمال استفاده فرد از دروغ در رزومه مؤثر بوده است. ۶۸ درصد از کسانی که مدرک دیپلم دبیرستان خود را دریافت نکرده‌اند، اعتراف می‌کنند که در رزومه خود از دروغ‌های به اصطلاح بی‌خطر استفاده می‌کنند و ۳۸ درصد از آن‌ها نیز به استفاده از دروغ‌های جدی معترف‌اند. این در حالی است که بر خلاف آن‌ها، هیچ‌کس با مدرک دکتری استفاده از دروغی جدی در رزومه‌اش را گزارش نکرده و تنها ۱۳.۶ درصد از آن‌ها به دروغ‌های جزئی اعتراف کرده‌اند.
جنسیت نیز دروغ در رزومهها و راستگوها را از یکدیگر متمایز می‌کند. به گفته استیل جانسون «مردان در مورد دروغ‌های جزئی تقریباً ۶ درصد و در مورد دروغ‌های جدی حدود ۳ درصد از زنان پیشی می‌گیرند». او درباره علل این موضوع تنها می‌تواند به حدس و گمان بسنده کند و می‌گوید «شاید به این دلیل که مردان هنوز در اکثر مواقع تنها کارمند تمام‌وقت منزل خود به شمار می‌روند و فشار بیشتری برای به‌دست‌آوردن فرصت‌های شغلی روی خود احساس می‌کنند».
منبع : دیجیاتو
مقاله خیلی جالب بود، حتما به دروغ‌های رزومه توجه کنیم تا فرصت شغلی موردنظرمون رو از دست ندیم.