چگونه سرنوشت و انتخاب های ما زندگی را شکل می‌دهند؟

سرنوشت و انتخاب های ما

چندی پیش، سوالی که در ذهنم جرقه زد این بود که انتخاب‌های ما چه تأثیری بر زندگی‌ام دارند. آیا واقعاً ما با تصمیمات خود زندگی‌مان را شکل می‌دهیم یا اینکه سرنوشت، ما را به بازی گرفته است؟

کسانی که به تناسخ اعتقاد دارند، نظرات جالبی در این خصوص دارند. مهم نیست که به این اعتقادات باور دارید یا نه، اما تأثیر این تفکر بر زندگی آن‌ها جالب توجه است. آن‌ها بر این باورند که سرنوشت با ما در موقعیتی که در حال حاضر هستیم به شکل خاصی رفتار می‌کند که نتیجه‌ی اعمال ما در گذشته است. به خاطر کارهایی که قبلاً انجام داده‌ایم یا انجام نداده‌ایم، هر انرژی مثبتی که به این دنیا ارسال می‌کنیم، به صورت صدبرابر بزرگ‌تر به خود ما برمی‌گردد.

یادآوری می‌کنم که عمه‌ای داشتم که همیشه می‌گفت: “مراقب فکر و سخنت باش!” او هم مانند دیگر پیروان ادگارد کیس اعتقاد داشت که هر انرژی منفی (مثل خشم یا کینه) به سرعت در زندگی بعدی به سراغ شما می‌آید. این یک راه حل جالب برای تنبیه یا تشویق به نظر می‌رسد.

حال بگذارید به بحث سرنوشت و انتخاب‌های ما بازگردیم. متوجه شدم که موقعیت‌های خاصی در زندگی‌ام وجود دارند که سبب می‌شوند راه خاصی را انتخاب کنم و هر چه تلاش می‌کردم از آن‌ها فرار کنم، بیشتر در مقابل من ظاهر می‌شدند و خودشان را نشان می‌دادند. نکته کلیدی که باید بدانیم این است که در این شرایط انتخاب‌های ما زیاد نیستند (راهی وجود دارد که باید برویم و باید یاد بگیریم) آنچه مهم است واکنش ما در آن موقعیت خاص است. به عبارت دیگر، باید روبرو شویم. شاید بتوانیم آن را به تعویق بیندازیم، اما نمی‌توانیم از آن فرار کنیم. باید با مشکل مواجه شویم و تا زمانی که از مواجهه با مشکل طفره می‌رویم، زیر بار آن مشکل خواهیم بود.

مادربزرگم همیشه می‌گفت: “تو نمی‌توانی مشکلات زندگی را حذف کنی یا از آن‌ها فرار کنی، زیرا هر بار که از آن‌ها فرار کنی، دوباره در مقابلت ظاهر می‌شوند. بلکه باید از میان آن‌ها عبور کنی و با آن‌ها مواجه شوی تا از شر آن‌ها خلاص شوی.”

این جمله بخشی از معنای “در زمان حال زندگی کنید” را منتقل می‌کند. با آن روبرو شوید، خوب یا بد و دیگر نیازی نیست روی آن کار کنید. اما زمانی که سعی می‌کنید با آن درون خود بجنگید یا از آن فرار کنید، خود را در یک تلاش طولانی و ناراحت‌کننده گرفتار می‌کنید. اجازه دهید هر آنچه هست، باشد، زیرا نمی‌توانید همه چیز را تغییر دهید. در غیر این صورت، فقط درد و رنج خود را بیشتر می‌کنید و به این نتیجه می‌رسید که باید آن را همان‌طور که هست، بپذیرید.

آیا به سرنوشت و انتخاب‌های ما اعتقاد دارم؟ تا حدودی بله، معتقدم. من باور دارم که ما به این دنیا آمده‌ایم تا یاد بگیریم و درسی بگیریم و اگر این درس را نیاموختیم، باید دوباره بازگردیم و دوباره درس بگیریم. باید تجربه کنیم تا بیاموزیم. ما در موقعیت‌هایی به دنیا آمده‌ایم تا چیزهایی را که باید یاد بگیریم، بیاموزیم. اما بار دیگر می‌گویم که کلید خروج ما از جهنمی که در آن هستیم، در واکنش ما نهفته است. این که در این شرایط چگونه رفتار کنیم، کلید تغییر و ساختن آینده است. و در این زمان است که چیزهای جدیدی در زندگی‌تان رخ می‌دهد، با معجزاتی روبرو می‌شوید که اگر در آن شرایط سخت قرار نمی‌گرفتید، هرگز فرصتی برای تجربه چنین معجزاتی نداشتید.

آیا به اختیار و حق انتخاب اعتقاد دارم؟ اوه، البته که اعتقاد دارم! البته فقط زمانی که برای آن آماده باشیم، یک آمادگی درونی و یک باور که به ما می‌گوید همیشه راهی وجود دارد… تنها زمانی که بتوانیم منفی‌ها را به مثبت‌ها تبدیل کنیم، در این هنگام است که در خود اختیار و حق انتخاب می‌بینیم و از زندانی که در ذهن‌مان شکل گرفته، آزاد می‌شویم.

نکته کلیدی این است که واکنش ما شادی، سرنوشت و انتخاب‌های ما را می‌سازد. بنابراین سعی کنید این انرژی‌های مثبت را به دیگران هدیه کنید و جادوگری آن را مشاهده کنید! کینه‌ورزی را با عشق پاسخ دهید و وحشی‌گری را با محبت. دشمن خود را دوست داشته باشید.

نوشته: دولورس
ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع: ایران مطلب