اعتماد به نفس کاذب

اعتماد به نفس کاذب یکی از مسائلی است که در شرایطی که فرد شناخت صحیحی از خود ندارد، ممکن است ایجاد شود. ممکن است فرد خود را بیشتر یا کمتر از آنچه که هست ببیند. ما همیشه در مورد اعتماد به نفس کاذب و مزایای آن که می‌تواند زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد، شنیده‌ایم، اما شاید هرگز به این نکته توجه نکرده‌ایم که اعتماد به نفس کاذب مشکلاتی به وجود می‌آورد. این نوع اعتماد به نفس کاذب به دلیل عدم آگاهی صحیح از خود در فرد ایجاد می‌شود.

زمانی که فرد به دلیل عدم آگاهی از توانایی‌هایش، خود را بیش از حد و فراتر از ظرفیت واقعی‌اش تصور می‌کند، به اعتماد به نفس کاذب دچار می‌شود و اگر کمتر از توانایی‌هایش ارزیابی شود، به نوعی خود کم بینی کاذب مبتلا می‌گردد. معمولاً این افراد با مشکل عدم خودآگاهی صحیح یا ارزیابی نادرست از خود مواجه هستند و به همین دلیل به اعتماد به نفس کاذب دچار می‌شوند.

ممکن است فرد خود را بشناسد اما به درستی توانایی‌هایش را ارزیابی نکند و به همین دلیل به توانمندی‌های خود بیش از آنچه که هستند، اعتماد کند. دو عامل مهم یعنی عدم ارزیابی صحیح و عدم خود ارزیابی، باعث می‌شود که فرد وارد این دام بیفتد. برای آگاهی و خود ارزیابی درست، فرد باید بتواند فرهنگ محیطی که در آن زندگی می‌کند را مورد بررسی قرار دهد.

افراد معمولاً به اعتماد به نفس کاذب دچار می‌شوند که نمی‌دانند جامعه به چه میزان از توانایی‌های آن‌ها نیاز دارد. یکی از دلایل از دست دادن واقع بینی خود را می‌توان در تربیت‌های دوران کودکی جستجو کرد. زمانی که والدین بی‌دلیل و به طور مفرط در زمان‌های نامناسب ما را تشویق می‌کنند یا به عنوان مثال برای انجام وظایف عادی ما، هدایای بزرگ و عجیب تهیه می‌کنند! این وضعیت به تقویت خود بزرگ بینی در ما می‌انجامد و ما تنها نقاط قوت خود را می‌بینیم و نقاط ضعف دیگران را نادیده می‌گیریم و در نتیجه به خودشیفتگی دچار می‌شویم!

احتمالاً بسیاری از ما در دوره‌های مختلف زندگی خود به نوعی با این اختلال مواجه هستیم. در چنین شرایطی، مسلماً نمی‌توانیم ارتباط سالمی با دیگران برقرار کنیم.

ارتباط بر مبنای نیاز و رفع نیاز شکل می‌گیرد و وقتی که ما نسبت به وضعیت خود واقع بین نیستیم، توانایی برقراری ارتباط مناسب را نیز از دست می‌دهیم! زیرا غالباً انتظارات و توقعات بیش از حد از دیگران داریم که مانع برقراری ارتباط صحیح می‌شود. افراد خودشیفته به دلیل عدم شست و شوی پنجره دیدگاه‌شان، همه چیز را در دیگران تاریک و مبهم می‌بینند. آن‌ها برای پر کردن خلأ اعتماد به نفس کاذب خود تمام تلاش خود را می‌کنند تا به دیگران ثابت کنند که چقدر مهم هستند.

این اختلال می‌تواند دشواری‌های زیادی در روابط بین فردی، به ویژه در ازدواج ایجاد کند، زیرا فرد خودشیفته همیشه حق به جانب است و دنیا باید به دور او بچرخد. با این ویژگی‌ها، خود را مجاز می‌داند که با دیگران مثل یک ابزار رفتار کند، چون فکر می‌کند از همه بالاتر است.

افرادی که با انسان‌های خودشیفته ارتباط نزدیک دارند، باید توجه کنند که اگر از سوی این افراد مورد انتقاد یا عیب‌جویی قرار بگیرند، نباید به آن اهمیت زیادی بدهند. این عیب‌جویی‌ها و سرزنش‌ها برآمده از جهان بینی و دیدگاه‌های خاص این خودشیفتگان است.

یک زن و شوهر جوان خانه خود را تغییر داده بودند. یک روز خانم خانه که از پنجره اتاق خود به خانه همسایه نگاه می‌کرد، به شوهرش گفت: «نمی‌دانم چرا لباس‌های این همسایه که روی بند آویزان شده اینقدر کثیف است، انگار او این لباس‌ها را با آب کثیف شست و شو می‌کند». هر بار که این خانم لباس‌های همسایه را از پشت پنجره می‌دید، این موضوع را با شوهرش در میان می‌گذاشت.

یک روز صبح که خانم طبق معمول به طرف پنجره رفته بود تا لباس‌های همسایه را ببیند، با تعجب و خوشحالی به شوهرش گفت: «بالاخره انگار صدای نق زدن‌های من به گوش همسایه اثر کرد، امروز لباس‌هایش بسیار تمیز است». شوهرش لبخندی به لب زد و گفت: «عزیزم، لباس‌های او همان لباس‌هاست، من امروز پنجره اتاقمان را شستم». خودشیفتگان به دلیل عدم شست و شوی پنجره دیدگاه خود، همه چیز را در دیگران تاریک می‌بینند. آن‌ها برای پر کردن خلأ اعتماد به نفس کاذب خود تمام تلاش خود را می‌کنند تا به دیگران بقبولانند که چقدر مهم هستند.

منبع : tebyan.net

منبع : ایران مطلب