چرا کودکان **دزدی کودکان** می‌کنند و در این مورد چه اقداماتی باید انجام داد؟

علت **دزدی کودکان**: گاهی اوقات، کودکان نمی‌دانند که چگونه تمایلات خود را کنترل کنند و ممکن است بدون اینکه از عواقب رفتار خود آگاه باشند، اقدام به **دزدی کودکان** کنند. با این وجود، اگر این رفتار مکرر باشد، احتمال دارد که کودک به **دزدی کودکان** عادت کند.

اگر در این موقعیت حساس و هشداردهنده قرار گرفتید، ممکن است مانند بسیاری از والدین دچار سردرگمی شوید که چه کار باید انجام دهید وقتی فرزندتان از شما **دزدی کودکان** می‌کند. تمایل به **دزدی کودکان** معمولاً ناشی از انگیزه‌ای است که باعث می‌شود کودک برای برآورده کردن نیازهای خود، حتی از طریق روش‌های غیراخلاقی افراط کند.

با این حال، این تمایل باید در سنین پایین با احتیاط و تدبیر مورد برخورد قرار گیرد. در ادامه به بررسی علل **دزدی کودکان** و چگونگی تنبیه کودکی که دروغ می‌گوید و **دزدی کودکان** می‌کند، می‌پردازیم.

زمانی که کودکی در حال **دزدی کودکان** دستگیر می‌شود، واکنش والدین باید به این بستگی داشته باشد که آیا این اولین بار است یا اینکه الگوی **دزدی کودکان** وجود دارد.

در مورد کودکان بسیار کوچک، والدین باید به آنها کمک کنند تا درک کنند که **دزدی کودکان** اشتباه است – وقتی چیزی را بدون درخواست یا پرداخت هزینه می‌گیرید، به شخص دیگری آسیب می‌زنید.

در مورد کودکان سن مدرسه نیز، بازگرداندن اقلام دزدیده‌شده بسیار مهم است. در کلاس اول و دوم، کودکان باید بفهمند که **دزدی کودکان** کار نادرستی است. اما ممکن است نیاز به درک بهتری از عواقب آن داشته باشند.

زمانی که نوجوانان **دزدی کودکان** می‌کنند، توصیه می‌شود والدین با عواقب سخت‌تری برخورد کنند. به عنوان مثال، زمانی که نوجوانی در حال سرقت دستگیر می‌شود، والدین می‌توانند او را به فروشگاه برگردانند و با بخش امنیتی ملاقات کنند تا توضیحات لازم را ارائه دهند و از آنچه اتفاق افتاده است عذرخواهی کنند. خجالت از مواجهه با عواقب رفتار خود و بازگرداندن اقلام دزدیده‌شده، درسی ابدی درباره اشتباه بودن **دزدی کودکان** می‌آموزد.

علت‌های **دزدی کودکان** چیست؟

انگیزه‌های **دزدی کودکان** می‌تواند از کودکی به کودک دیگر متفاوت باشد و هر کودک به دلایل مختلفی ممکن است **دزدی کودکان** کند. کودکان ممکن است **دزدی کودکان** کنند زیرا:

• عدم آگاهی: کودکان خردسال ممکن است این عمل را از روی بی‌گناهی انجام دهند. آنها ممکن است ندانند که برداشتن چیزی که متعلق به شخص دیگری است، به معنای **دزدی کودکان** است.
• فقدان کنترل: گاهی اوقات، کودک ممکن است توانایی خودکنترلی را برای مقاومت در برابر میل به به‌دست‌آوردن چیزهایی که دوست دارد، نداشته باشد. این می‌تواند منجر به **دزدی کودکان** از فروشگاه یا کشیدن وسایل از خانه دوستان شود.
• فشار همسالان: این می‌تواند به دو صورت باشد. نوع اول باعث می‌شود که بچه‌ها به شدت بخواهند صاحب چیزی شوند که جالب به نظر می‌رسد یا هر فردی در گروه مالک آن است. نوع دوم آنها را تحت فشار قرار می‌دهد که در فعالیت‌هایی مانند **دزدی کودکان** شرکت کنند زیرا همسالان آنها درگیر این کار هستند.
• انتقام: کودکان به اندازه کافی بالغ نیستند که مرزهای انتقام را بفهمند و ممکن است از حد خود فراتر روند. به عنوان مثال، اگر دوستی به طور ناخواسته اسباب‌بازی او را بشکند، ممکن است به عنوان تلافی، چیزی ارزشمند را از دوستش **دزدی کودکان** کند.
• کمبود پول: عدم وجود منابع کافی برای خرید یک کالا ممکن است کودک را مجبور به **دزدی کودکان** کند.
• استرس: یک موقعیت استرس‌زا در منزل یا مدرسه ممکن است کودک را به رفتار متفاوتی وادار کند.
• موارد دیگر:
  • آنها کنترل تکانه ضعیفی دارند و خواهان رضایت فوری هستند.
  • آنها توجه بزرگسالان را می‌خواهند.
  • به آنها یاد نداده‌اند که **دزدی کودکان** اشتباه است.
  • آنها شاهد بوده‌اند که بزرگسالان در زندگی خود چیزهایی را می‌گیرند و نگه می‌دارند که به آنها تعلق ندارد.
  • آنها از نزدیکی خانوادگی کافی برخوردار نیستند و احساس توجه‌نشده دارند.
  • آنها ممکن است از نوعی سوء استفاده رنج ببرند و به کمک نیاز دارند.
  • آنها می‌خواهند از دردهایی که احساس می‌کنند دیگران بر آنها تحمیل کرده‌اند، انتقام بگیرند.
  • آنها به چیزهایی که دیگران دارند، مشتاق‌اند اما نمی‌توانند آنها را بخرند.
  • آنها می‌خواهند سرسخت، جسور و مهم به نظر برسند.
  • آنها مایلند در گروه همسالان **دزدی کودکان** شرکت کنند.
  • آنها هیجان ناشی از **دزدی کودکان** را دوست دارند.
  • آنها فکر می‌کنند که می‌توانند از عهده آن برآیند.
  • آنها علیه قدرت قیام می‌کنند.

چگونه باید کودک را به خاطر **دزدی کودکان** تنبیه کنیم؟

نکات زیر فقط راهبردهای تنبیه را مطرح نمی‌کنند، بلکه هدف آنها بهبود نگرش کودک نسبت به زندگی است. در ادامه چند روش برای واکنش به **دزدی کودکان** بیان می‌شود:

• عدم تایید: به‌طور واضح نشان دهید که از رفتار کودک ناامید و ناراحت هستید. به آنها بگویید که چنین رفتاری هرگز قابل قبول نیست و آنها به عنوان بخشی از جامعه موظف به پیروی از قوانین رفتاری هستند.
• کارهای خانگی: به‌عنوان بخشی از تنبیه کودک، برای چند روز کارهای ساده خانه را به او محول کنید. اطمینان حاصل کنید که کودک هیچ روزی را از قلم نیندازد تا از سهل‌انگاری در مورد موضوع جلوگیری کنید.
• خدمات اجتماعی: خدمات اجتماعی معمولاً به طور نادرست با تنبیه مرتبط است، زیرا افراد تنها زمانی مجبور به انجام آن هستند که کار اشتباهی انجام داده باشند. بنابراین، از این فرصت استفاده کنید و کودک را با این موضوع آشنا کنید که خدمات اجتماعی چقدر می‌تواند معنادار باشد.
• روزنامه‌نگاری: از فرزندتان بخواهید که بنویسد چرا **دزدی کودکان** کرده و چرا این کار اشتباه بوده است. این کار آنها را تشویق می‌کند تا به رفتار خود فکر کنند.
• مالکیت: اگر فرزندتان بدون دستگیری چیزی را دزدیده، به او بگویید که باید اشتباه خود را بپذیرد و آن شی را برگرداند. اطمینان حاصل کنید که آنها بابت رفتار خود عذرخواهی می‌کنند و به جای توجیه عمل خود، پیشنهاد جبران می‌دهند.

چگونه جلوی **دزدی کودکان** را بگیریم؟

کودکانی که مکرراً **دزدی کودکان** می‌کنند، معمولاً ویژگی‌هایی نظیر تکانشگری، تنهایی، جدایی، بی‌احساسی، بی‌حوصلگی، عصبانیت و عزت نفس پایین دارند. آنها معمولاً در اعتماد به دیگران و ایجاد روابط نزدیک مشکل دارند.

زمانی که کارکنان مدرسه توجه کافی به همه دانش‌آموزان نشان می‌دهند و محیط مدرسه را برای حمایت متقابل فراهم می‌کنند، احتمال وقوع **دزدی کودکان** کمتر است.

صداقت را تقویت کنید

اگر فرزند شما با ارزش‌های صداقت و درستی تربیت شده باشد، احتمال کمتری دارد که **دزدی کودکان** کند. به آنها بیاموزید که حتی اگر اشتباهی این کار را انجام داده‌اند، باید صادق باشند و آن را بپذیرند.

به مالکیت دیگران احترام بگذارید

به فرزند خود بیاموزید که چگونه به دارایی دیگران احترام بگذارد. روشن کنید که شیئی که متعلق به شخص دیگری است، به هیچ وجه وقتی **دزدی کودکان** می‌شود، مال آنها نمی‌شود.

آگاه کردن از عواقب

فرزندان شما باید بدانند که اگر **دزدی کودکان** کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد. به آنها بگویید که چگونه یک **دزدی کودکان** کوچک می‌تواند به چیزی تبدیل شود که آنها ندیده‌اند در حال وقوع است و بهترین راه برای مواجهه با آن اعتراف به آن و هرگز تکرار نکردن آن است.

فوری اقدام کنید

واکنش به رفتار نادرست فرزندتان را به تعویق نیندازید. منتظر نمانید تا آنها برای بار دوم یا سوم **دزدی کودکان** کنند تا مشکل را حل کنید. در عوض، اولین باری که **دزدی کودکان** می‌کنند، با آنها صحبت کنید تا از تشدید آن جلوگیری کنید.

مداخله زودهنگام مانع از آن می‌شود که **دزدی کودکان** به بخشی از شخصیت فرزند شما تبدیل شود. بنابراین، با فرزند خود صحبت کرده و دلیل **دزدی کودکان** را درک کنید. همچنین آنها را از عواقب جدی **دزدی کودکان** در زندگی‌شان آگاه کنید. با این حال، اگر فرزند شما به **دزدی کودکان** ادامه می‌دهد، به دنبال مشاوره حرفه‌ای باشید.

زمانی که کودکی در حال **دزدی کودکان** دستگیر می‌شود، واکنش یک بزرگسال باید به این بستگی داشته باشد که آیا این اولین بار است یا اینکه **دزدی کودکان** به صورت الگو درآمده است. در صورتی که این اولین بار باشد، باید بر روی دلیل **دزدی کودکان** تمرکز کنید تا بر خود عمل.

نحوه برخورد با وضعیت **دزدی کودکان** برای اولین بار

1. آرامش خود را حفظ کنید. با شرایط به‌صورت مستقیم برخورد کنید. مخالفت خود را نشان دهید، اما از بازجویی، سخنرانی و تحقیر کودک خودداری کنید.
2. اگر مطمئنید که چه کسی کالایی را برداشته است، به‌طور خصوصی با کودک صحبت کنید. نپرسید: “آیا پول را گرفتی؟” در عوض، چیزی شبیه به این بگویید: «می‌دانم که پول را برداشته‌ای. من ناامید هستم زیرا فکر می‌کردم می‌توانم به تو اعتماد کنم.» سپس می‌توانید بپرسید: “آیا دلیلی وجود دارد که به پول نیاز داشته‌باشی؟” سپس گوش کنید و سعی کنید مشکلات کودک را درک کنید.
3. دانش‌آموزانی که **دزدی کودکان** می‌کنند باید با عواقبی مانند عذرخواهی، بازگرداندن یا تعویض کالا و حتی از دست دادن امتیاز مواجه شوند.
4. اگر مطمئن نیستید که چه کسی کالایی را برداشته است، فرصتی برای “گیرنده” فراهم کنید تا آن را برگرداند و چهره خود را حفظ کند.
5. به کودک برچسب «بد» یا «دزد» نزنید. بگذارید کودک تجربه یک “لوح تمیز” را داشته باشد.
6. زمانی را برای تفکر اختصاص دهید و از خود بپرسید که چرا این رفتار رخ داده است.
7. با قفل کردن وسایل با ارزش و نظارت دقیق بر کودک، فرصت بروز **دزدی کودکان** را محدود کنید.