ذهنیت های اشتباه کارآفرینی
در اینجا پنج ذهنیت های اشتباه کارآفرینی رایج و یک حقیقت بزرگ را که باید پیش از شروع کارآفرینی بدانید، بیان کردهایم.
-
باید بیشتر بر روی کاری که دوست دارید تمرکز کنید.
بسیاری بر این باورند که باید بیشتر بر روی شغفی که دارند در هنگام راهاندازی کسب و کار تمرکز کنند. این باور نادرست است. زمانی که شما یک کسب و کار را راه میاندازید، مجبورید کارهای متعددی انجام دهید و بر آنها نظارت کنید؛ از بازاریابی و حسابداری گرفته تا خدمات به کارمندان و مشتریان و غیره. در انتهای روز متوجه میشوید که زمان کمتری را به کارهایی که دوست دارید اختصاص دادهاید. شغل شما به عنوان یک کارآفرین به معنای انجام یک کار خاص نیست، بلکه مدیریت کل کسب و کار را در بر میگیرد. بنابراین اگر علاقه دارید که در جنبههای مختلف کسب و کار فعالیت کنید و از مدیریت همه جانبه آن نیز هیجان زده هستید و فکر میکنید این گزینه مناسبی برای مهارتها و تجربیات شما است، در مسیر درستی قرار دارید. در غیر این صورت باید با احتیاط عمل کنید.
-
شما باید رئیس خودتان باشید.
زمانی که شغلی دارید، تعداد زیادی از افراد بر آنچه شما در ازای حقوق خود میگیرید، ساعت کاریتان، همکارانتان و دیگر تصمیمات حرفهای تاثیر خواهند گذاشت. اما هنگامی که رئیس هستید، تعداد روسای خود را افزایش دادهاید؛ زیرا هر مشتری بر شما نظارت دارد. اکنون شما باید به صدها و حتی هزاران نفر گزارش کار دهید؛ افرادی که بر آنچه شما در ازای آن پول دریافت میکنید و ساعت کاریتان نظارت دارند. و اگر وامدهندگان، سرمایهگذاران، صاحبخانه یا شرکتهای شعبهدهندهای داشته باشید، تحت کنترل آنها نیز خواهید بود. شما اکنون باید به افراد بیشتری پاسخگو باشید.
-
کسب و کار در مورد شما نیست.
ما محصولات و خدمات بیشتری از آنچه که میخواهیم یا نیاز داریم در دسترس داریم. این موضوع چشمانداز کارآفرینی را نسبت به ۵۰ سال گذشته تغییر داده است. اگر در بازار مشکلی وجود دارد که مشتریان برای حل آن ناامید شدهاند و حاضرند در ازای آن پول بپردازند، این موضوع میتواند دلیل خوبی برای آغاز کسب و کار باشد. به یاد داشته باشید، ری کروک به خاطر بیحوصلگی یا نارضایتی از خود به گسترش مکدونالد نپرداخت. او این کار را برای رفع نیاز مشتریان انجام داد. اگر میخواهید کاری برای خودتان انجام دهید، به دنبال سرگرمی باشید یا شغلی برای خود ایجاد کنید، اما کسب و کاری را آغاز نکنید. کسب و کارهای موفق به معنای واقعی به نیازهای مشتریان توجه میکنند.
-
آسان نیست.
دلیلی وجود دارد که واژه «برنامه» همیشه با عبارت «به سرعت پولدار شوید» همراه است. زمان زیادی لازم است تا کسب و کاری ایجاد شود؛ گاهی ممکن است حتی سه سال یا بیشتر طول بکشد تا کسب و کاری پایدار شود. داشتن یک کسب و کار راهی جادویی برای دستیابی به امنیت مالی نیست. شما باید خود را برای حضور طولانیمدت در آن آماده کنید.
-
«شما میتوانید» به معنای «شما باید» نیست.
تنها این که شما میتوانید کاری را انجام دهید به این معنا نیست که باید آن کار را انجام دهید و در آن موفق شوید. باید این کار با توجه به اهداف، شرایط و موقعیت شما بهترین انتخاب باشد. شما باید به نتایج آن موقعیت توجه کنید و ببینید که آیا ارزش خطرات مالی و کیفیاش را دارد یا خیر. بسیاری از مردم برای شغلی که ممکن است در آن پول کمتری به نسبت کار قبلی شان به دست آورند، ساعات طولانیتری کار میکنند و استرس بیشتری را متحمل میشوند، حقوق خود را معامله میکنند و پساندازهای خود را به خطر میاندازند. چنین کسب و کاری را گیجکننده مینامند. گیج نشوید. مطمئن شوید که این مبادله خطر-پاداش برای شما معنا دار باشد و شما موقعیت آن را دارید که به طور قابل توجهی در شرایط فعلی یا سایر شرایط موجود خود پیشرفت کنید.
و یک حقیقت بزرگ: قانون «۳»
من اینگونه تقلب میکنم (سه حقیقت را به عنوان یک حقیقت مطرح میکنم) اما با من همراه باشید. این نکتهای است که میتوانید به خاطر بسپارید: هر چیزی که سه برابر زمان بیشتری طلب کند تا کامل شود (قراردادهای قانونی، درآمد، طراحی وبسایت و سایر امور)، سه برابر هزینه بیشتری نسبت به سرمایهتان خواهد داشت و از آنچه انتظار داشتید سه برابر دشوارتر است. حتی اگر فکر میکنید که محافظهکار یا واقعگرا هستید، ممکن است زمان، پول و تلاشی را که برای رسیدن به موفقیت در یک کسب و کار نیاز است، دست کم بگیرید. کارآفرینی به خاطر قبول چالش نیست، بنابراین مطمئن شوید که با چشمانی کاملاً باز پیش میروید و واقعگرایانه به آنچه قرار است انجام دهید، نگاه کنید.
منبع : وب سایت پنجره خلاقیت
منبع : ایران مطلب
مقاله خیلی جالبی بود! واقعاً درک صحیح از ذهنیت کارآفرینی اهمیت زیادی داره. فقط شاید بهتر بود چند نمونه واقعی از کارآفرینان موفق هم ذکر میکردید تا به مطلب جالبتر بشه.
این مقاله به نظر خوب میاد ولی کاش بیشتر به جزئیات پرداخت میکرد. احساس میکنم بعضی نکات رو سطحی بیان کرده، مثلاً بدون مثال واقعی خیلی از چیزا مبهمه.