هارلند دیوید ساندرز در سال ۱۸۹۰ به دنیا آمد و در سال ۱۹۳۰ فعالیت خود را در فروش مرغ سوخاری آغاز کرد. اما زمانی که او کسب‌وکار خود را در سن ۷۵ سالگی راه‌اندازی کرد، توانست راهی برای ایجاد بزرگترین زنجیره‌ی غذایی فست‌فود در سطح جهانی فراهم کند. رازهای موفقیت تجارت او چه بوده‌اند؟ در اینجا چهار نکته‌ای که هر تاجری باید از کلنل بیاموزد، در زمان راه‌اندازی و حفظ کسب‌وکار خود اشاره می‌کنیم.
۱- هیچ‌گاه برای شروع کار دیر نیست
هارلند ساندرز پیش از راه‌اندازی رستوران کوچک خود در مشاغل متعددی مشغول به کار بود. او در راه آهن، بخش فروش بیمه و حتی مدیریت کشتی‌ها و قایق‌های تفریحی فعالیت کرد. او به مدت پنج سال به انجام فعالیت‌های حقوقی پرداخته بود تا این که در دادگاه به موکل خود حمله کرد. آیا این تجربیات به او در تأسیس KFC کمک کرده‌اند؟ احتمالاً نه. اما ساندرز همیشه در میانه‌ی مشاغل مختلف تلاش می‌کرد تا سرانجام به موقعیت مناسب و شایسته خود برسد. بنابراین هیچ‌گاه برای شروع کار دیر نیست، حتی برای شما!
۲- یک کار را انجام دهید اما آن را به بهترین شکل انجام دهید
در سال ۱۹۲۹، ساندرز در ایالت کنتاکی، یک پمپ بنزین راه‌اندازی کرد. یک سال بعد، او رستوران خود را برای تنوع افتتاح کرد، اما پمپ بنزین با غذایی عالی که ارائه می‌داد، بیشتر شناخته شد. به زودی، ساندرز تصمیم گرفت پمپ بنزین را ببندد و بر روی رستوران خود تمرکز کند. ساندرز تنها بنیان‌گذار فست فود نیست که از کسب‌وکار قبلی خود برای گسترش فعالیت‌هایش کناره‌گیری کرده است. برادران مک دونالد نیز در ابتدا رستوران خود را به باربیکیو اختصاص داده بودند تا زمانی که متوجه شدند حدود ۸۰ درصد از سود آن‌ها از فروش همبرگر به دست می‌آید. بسیاری از تاجران سعی می‌کنند همه چیز را به مشتریان خود ارائه دهند، اما این کار در نهایت باعث کلافه شدن مشتریان می‌شود.
۳- بهترین روش برای تبلیغات، تبلیغات شفاهی است
ساندرز فاقد فیسبوک، توئیتر یا اینستاگرام بود تا با استفاده از آن‌ها مشتریان را جذب کند. او با استفاده از تبلیغات شفاهی و توصیه‌هایی از کتاب “ماجراهای خوب غذا خوردن” نوشته دنکن هاینز، موفق به شکوفایی رستورانش شد، به طوری که در دو دهه بعد نیز رستوران خود را توسعه داد. بسیاری از کسب‌وکارها به شدت نگران بازاریابی هستند که اغلب فراموش می‌کنند خود محصول از بیشترین اهمیت برخوردار است.
۴- تسلیم نشوید
تجارت ساندرز تا شکوفایی ادامه یافت. در سال ۱۹۵۰، فرماندار ایالت کنتاکی به او عنوان غیرنظامی “کلنل” را اعطا کرد. او تصمیم به اعطای امتیاز رستوران خود برای ایجاد شعبه‌های بیشتر گرفت و در سال ۱۹۵۲ شروع به فروش امتیاز “مرغ سوخاری کنتاکی” به رستوران‌های محلی با دریافت ۴ سنت برای فروش هر مرغ کرد. اما در سال ۱۹۵۵، یک بزرگراه میان‌ایالتی برای برگزاری دربی در کنتاکی ساخته شد که از کنار رستوران ساندرز عبور می‌کرد و این مسئله باعث کاهش مشتریان او شد. ساندرز رستوران را در سال ۱۹۵۶ با ضرر فروخت و تنها مقدار کمی پس‌انداز و حقوق بازنشستگی برای او باقی مانده بود. او ۶۵ ساله و مبتلا به بیماری آرتروز بود. هر فرد دیگری ممکن بود با همین پس‌انداز زندگی خود را ادامه دهد، اما این‌گونه نبود.
او با ماشین خود به سمت رستوران‌های مختلف در سرتاسر کشور شروع به رانندگی کرد و تلاش کرد تا برای مرغ کنتاکی خود نمایندگی پیدا کند. در نهایت، موفقیت تجارت به سمت او آمد. زمانی که ساندرز در سال ۱۹۶۴ تجارت خود را فروخت، بیش از ۶۰۰ شعبه KFC تأسیس شده بود. ساندرز در ۶۵ سالگی، حتی با وجود اینکه شاهد شکست کسب‌وکارش بود، همچنان به کار خود ادامه داد و هیچ تجارتی نمی‌تواند به خاطر قرار گرفتن در شرایط سخت بهانه‌تراشی کند. همیشه در مواقعی که اوضاع به خوبی پیش نمی‌رود، باید از جایتان بلند شوید و خود را بالا بکشید، البته قبل از این کار، باید به خود فرصت دهید و به آرامی تصمیم بگیرید که در مرحله بعد چه باید بکنید.
حالا این رازهای موفقیتش خیلی جالبن ولی راستش من فکر می‌کنم که کمی تکراری شدن! به علاوه، این که گفتید هیچ‌گاه برای شروع دیر نیست، خیلی کلیشه‌ای به نظر میاد.
این مقاله خوب بود ولی یه ذره از جزئیات زندگی کلنل ساندرز کم داشت. حیف که بیشتر درباره چالش‌های واقعی که توی کارش داشت صحبت نکرده. خیلی نکات جالبی بود، ولی می‌شد بهتر توضیح بده.