آن زن در حین گفتوگو با دوستش با این جمله صحبت خود را پایان داد: “تنها راهی که میتوانیم به این عروسی برویم، زود پولدار شدن است.” جانت در حال خواندن کتابی بود و روی زیراندازی که با خود آورده بود، در ساحل دریا نشسته و به صحبتهای خانمهایی که در نزدیکیاش بودند، گوش میداد.
کمکم هوا رو به تاریکی میرفت و وقت آن بود که ساحل را ترک کنند و به خانه بروند، اما هوا بسیار گرم بود و کسی تمایلی به ترک ساحل نداشت. یکی از خانمها دو بچه کوچک، یک دختر و یک پسر، با خود داشت و حالا آنها کنار سبد ساندویچها نشسته بودند و به حرفهای خانمها گوش میدادند. مادر بچهها گفت: “ما برای عروسی خواهرم دعوت شدهایم، اما خواهرم در کشور دیگری زندگی میکند و هزینه سفر برای خانواده چهار نفره ما خیلی سنگین است.”
جانت با عینک دودی که به چشمانش زده بود، وانمود میکرد که کتاب میخواند، اما تمام حواسش به این گروه کوچک بود. مادر آهی کشید و با لبخندی به کودکانش نگاه کرد. به نظر میرسید که آن دختر و پسر دوقلو باشند و بچهها خیلی پرجنب و جوش بودند. جانت از ساعتها تماشای بازی بچهها در آب خسته شده بود.
مادر آنها برای اینکه مدتی بچهها را مشغول کند، با خوراکی و خواندن کتاب، آنها را سرگرم کرد. کتابی که میخواند، یک کتاب بزرگ رنگی بود که داستانی در یک جزیره استوایی اتفاق میافتاد. داستان درباره مرد جوانی بود که میخواست با دختر حاکم جزیره ازدواج کند. او بسیار فقیر بود و به کسی دختر حاکم نمیدادند. اما او ناامید نشد و تصمیم گرفت ثروت زیادی بهدست آورد.
هر روز کنار ساحل قدم میزد و بهترین صدفها را جمعآوری میکرد و با استفاده از آنها گردنبندهای زیبایی میساخت. سپس خانه به خانه میرفت تا این گردنبندها را به قیمت چند سکه بفروشد. او این کار را چند سال ادامه داد. دختر حاکم همه خواستگاران خود را رد میکرد. داستان همانطور که انتظار میرفت، پایان خوشی داشت.
به تدریج مرد جوان تبدیل به فردی ثروتمند و تاجری توانمند شده بود و فروش گردنبندهای مروارید را به تجارتی بزرگ و پرسود بدل کرده بود. مرد جوان که اکنون بازرگانی قدرتمند بود، به خواستگاری دختر زیبای حاکم رفت و حاکم هم با ازدواج او با دخترش موافقت کرد. اما این داستان مرد جوانی نیست که خیلی سریع پولدار شد!
داستان زمانی به پایان میرسد که داماد خوشبخت به عروس خود یک صدف بزرگ هدیه میدهد. وقتی که او صدف را میگشاید، یک مروارید بزرگ و زیبا در آن یافت میشود که آنقدر بزرگ بود که آنها میتوانستند با آن یک جزیره برای خود بخرند و در آن زندگی کنند.
پسر بچه پرسید: “برای اینکه ما بتوانیم به عروسی خالهام برویم، چقدر باید پول داشته باشیم؟” مادرش پاسخ داد: “خوب، فکر میکنم باید مروارید بزرگی داشته باشیم، اما به آن فکر نکن، نیازی به نگرانی نیست. خالهام قول داده که برای ماه عسل بیاید اینجا و ما به هر حال او را خواهیم دید.”
ساندویچها خورده شدند و بچهها دوباره به سمت دریا رفتند و خانمها مشغول تماشای آنها شدند. جانت دوباره مشغول خواندن کتابش شد و تقریباً آنها را فراموش کرده بود که ناگهان صدایی شنید: “مامان، ببین چه چیزی برایت آوردهایم!” جانت به سمت آن صدا نگاه کرد. دوقلوها پیش مادر خود آمدند و یک پلاستیک پر از صدف در دست داشتند.
مادر به بچهها گفت: “برای من چیزی خریدید؟ برای من چیزی آوردید؟” بچهها گفتند: “شما میخواهید زود پولدار شوید. ما قشنگترین صدفها را برایتان آوردیم، ما میتوانیم گردنبند درست کنیم. حالا میتوانی به عروسی خالهات بروی!”
آنها در حالی که با سر و وضع گلی مقابل مادرشان ایستاده بودند، تعداد زیادی صدف با خود داشتند و به خاطر همه کاری که کرده بودند، احساس غرور میکردند. مادر بدون توجه به اینکه لباسهایش کثیف میشود، دو کودک خود را در آغوش گرفت و بدون توجه به اینکه تمام آن صدفها بیارزش بودند، گفت: “من چقدر خوششانس هستم که دو بچه مثل شما دارم. شما دو نفر مرا خیلی زود ثروتمند کردید! خیلی سریعتر از هر کسی که بشود تصور کرد!” و در آن لحظه او کاملاً مطمئن بود که درباره پول صحبت نمیکند.
واقعاً این مطلب جالب بود! همه ما به دنبال ایده های جدیدی برای پولدار شدن هستیم.
مقاله خیلی جالبی بود! ایدههای خوب و کارآمدی برای پولدار شدن و حضور در عروسیها ارائه داده شده. کاش بیشتر به جزئیات هزینهها هم پرداخته میشد که برای خانوادهای پرجمعیتتر شفافتر باشه.
ای کاش یه توضیحی هم درباره روشهای کمهزینهتری برای رفتن به عروسیها میدادید، چون هزینهی سفر خیلی مهمه! این فقط یکی از مشکلاتیه که خیلیا باهاش مواجهند.