آیا ریسک کردن کلید موفقیت در زندگی است؟

ریسک کردن در زندگی

آیا شما به فعالیت‌های پرخطر مانند رانندگی بی‌پروا و برقراری دوستی با افراد ناشناس بدون اینکه آنها را بشناسید، یا با مواجهه با خطراتی که سالانه جان بسیاری را می‌گیرد، می‌پردازید؟ افراد زیادی وجود دارند که به این نوع خطرات تمایل دارند. آنها فقط به لذت حاصل از این اعمال فکر می‌کنند و به عواقب آن اهمیتی نمی‌دهند. این ویژگی که مشخصه هویت افراد ماجراجو است، «شور طلبی» نامیده می‌شود.

هدف اصلی این افراد صرفاً ریسک کردن در زندگی نیست؛ بلکه آنها در جستجوی تجربیات متفاوت و احساسات ناشی از تنوع، تازگی و پیچیدگی هستند و برای دستیابی به این تجربیات، به خطرات فیزیکی، اجتماعی، حقوقی و مالی دست می‌زنند. خطر کردن بخشی از هویت آنهاست. برخی از این افراد به دنبال ماجراجویی‌های هیجان‌انگیز و خطرناک هستند. به‌عنوان مثال، آنها ورزش‌های سخت یا غیرمعمولی مانند موج‌سواری، پرش از آبشار، صخره‌نوردی و ورزش‌های مشابه را انتخاب می‌کنند. برخی دیگر تنها به دنبال تجربه موضوعات جدید هستند، در حالی که برخی می‌خواهند با محدودیت‌های اجتماعی خود مبارزه کنند و به دنبال نقص قوانین برای به دست آوردن هیجان ناشی از آن هستند. اما برخی افراد فقط برای فرار از بی‌حوصلگی و کسالت، خطر می‌کنند.

به گزارش هافینگتون پست، ریسک کردن در زندگی بخشی از زندگی روزمره ما از زمان تکامل انسان است. اگر در آن روزها اجدادمان جرات خطر کردن نداشتند، هرگز نمی‌توانستند بقا را ادامه دهند و نسل بشر منقرض می‌شد. این توانایی انسان موجب شده تا به جامعه پیچیده امروزی دست یابد، دورانی که انسان علاوه بر تداوم حیات، به نعمت‌های دیگری همچون عشق، پول و قدرت هم دست یافته است.

وقتی صحبت از خطر کردن می‌شود، به سرعت احتمال صدمات جبران‌ناپذیر به ذهن ما می‌رسد، اما ریسک کردن در زندگی دارای جنبه‌های مثبت و منفی است؛ برخی رفتارهای پرمخاطره انسان، نشان‌دهنده ضعف او و ناتوانی در انطباق با معیارهای اجتماعی است که به عنوان ریسک مخرب شناخته می‌شود. فعالیت‌های مجرمانه، اعتیاد و خشونت از جمله اقداماتی هستند که معمولاً فرد را به خطر می‌اندازند، اما نتیجه‌ای که به دست می‌آورند، تنها تخریب جسم و روح و روان خودشان است و با این اعمال خود را به تباهی می‌کشند.

گاهی اوقات فرد به دلیل خشم و نفرتی که از وضعیت خود دارد، دست به خودتخریبی از طریق انجام این نوع خطرات می‌زند، اما از سوی دیگر، نوعی خطر کردن مثبت نیز وجود دارد. این نوع خطر کردن نه تنها برای فرد بلکه برای کل جامعه بسیار سازنده است؛ به‌عنوان مثال، سرمایه‌گذاری در سطح کلان ممکن است نوعی ریسک کردن در زندگی باشد، اما احتمال اینکه با خود پیشرفت و نوآوری به همراه داشته باشد، بسیار زیاد است. حتی گاهی اوقات برای رسیدن به نتایج خوب از روش‌های آزمون و خطا استفاده می‌کنیم و با خطر کردن، برخی روش‌هایی را که از نتایج آن‌ها زیاد آگاهی نداریم، امتحان می‌کنیم و به این ترتیب به دانش خود می‌افزاییم؛ درست مانند فعالیت دانشمندان درباره آزمایش‌هایی که انجام می‌دهند.

به استقبال خطر بروید. بسیاری از مردم به دلایل مختلف جرات خطر کردن ندارند. برخی از آنها تحمل هیچ نوع شکستی را ندارند. برخی دیگر از تغییر و خارج شدن از منطقه راحتی خود می‌ترسند و به زندگی یکنواخت خود ادامه می‌دهند. افرادی هم ممکن است اعتماد به نفس کافی نداشته باشند و بترسند از سوی اطرافیان طرد شوند، اما ریسک کردن در زندگی به‌منظور سازندگی نه تنها ویژگی مخربی نیست، بلکه باعث می‌شود فرد به سمت سازندگی و رشد پیش برود. بنابراین از خطرهای سازنده استقبال کنید، زیرا:

• فرصت‌های پیش‌بینی‌نشده معمولاً با خطر کردن به دست می‌آید: ما همیشه به خطر بدبینانه نگاه می‌کنیم و معتقدیم هر نوع خطر کردن احمقانه و دردسرساز است، اما نباید فراموش کنیم که گاهی اوقات با روش‌ها و فرصت‌هایی مواجه می‌شویم که پیش از ریسک کردن در زندگی هرگز آنها را نمی‌شناختیم. بنابراین در برخی مواقع باید شهامت به خرج دهیم و تجربه‌ای نو کسب کنیم.
• با خطر کردن، اعتماد به نفس فرد افزایش می‌یابد و توانایی مقابله با مشکلات را پیدا می‌کند: وقتی خطر کنید و به امکانات تازه دست یابید، اعتماد به نفس‌تان بیش از پیش بالا می‌رود و این حس که در هر کاری پیروز هستید، در شما تقویت می‌شود و همچنین متوجه می‌شوید که کاری که فکر نمی‌کردید بتوانید انجام دهید، از عهده‌اش برمی‌آیید. معمولاً کسانی که عهده‌دار رهبری و هدایت دیگران هستند، ریسک‌پذیر نیز هستند.
• از خطر کردن، آگاهی‌های تازه کسب می‌شود: گاهی اوقات وقتی کاری را به روش متفاوتی انجام می‌دهیم، به دانش و آگاهی تازه‌ای دست پیدا می‌کنیم. این دانش تازه می‌تواند باعث رشد و بالندگی ما شود. همچنین نسبت به توانایی خود اطلاعات بهتری پیدا می‌کنیم.
• باید به دنبال موفقیت رفت: در کنار کسب مهارت و لیاقت فردی برای موفق شدن، باید قدم‌های موثری به جلو برداشت و گاهی این قدم‌ها با خطر همراه است، اما فرد با ریسک کردن در زندگی به مرور می‌آموزد که درست تصمیم بگیرد و در کارهایش موفقیت بیشتری کسب کند.
• اگر همیشه به دنبال امنیت باشید، به رویاهایتان دست نمی‌یابید: برای اینکه رویاها را به حقیقت تبدیل کنید، گاهی باید دست به ریسک کردن در زندگی بزنید و خطر از دست دادن چیزی را به جان بخرید. کسانی که همیشه یک کار و روش را دنبال می‌کنند، نمی‌توانند به خواسته واقعی خود دست یابند.
• خطر کردن، ترس از شکست را از بین می‌برد: ترس از احتمال ضرر باعث می‌شود فرد قدمی به جلو برندارد و این هراس و وحشت او را از مواهب زندگی بازمی‌دارد و زندگی چندان شاد و لذتبخشی نخواهد داشت، اما اگر قبول خطر کرده دست به کاری نو بزند و این روش را باز هم تکرار کند، به تدریج شهامت جای ترس از شکست را می‌گیرد. در ضمن او متوجه می‌شود که شکست الزاما پایان موفقیت نیست، بلکه معمولاً آغاز راهی تازه به سوی آن است.
• خطر کردن نوعی لذت به همراه دارد: قبول کنید یا خیر، ریسک کردن در زندگی با خود نوعی هیجان و لذت به دنبال دارد. زندگی را از یکنواختی و تکراری بودن درمی‌آورد و حس تلاش و فعالیت را در فرد زنده نگه می‌دارد.
• خطر کردن به معنای بی‌گدار به آب زدن نیست: اگرچه ریسک کردن در زندگی منافع شخصی و حرفه‌ای با خود به همراه دارد، اما قرار نیست خود را بدون هیچ علم و آگاهی به دل خطر بیندازیم و توقع پیروزی داشته باشیم. افرادی که قبل از دست زدن به هر اقدامی، خود را آماده می‌کنند و دانش لازم را کسب می‌کنند و حتی عواقب احتمالی شکست و اقدامات بعدی را بررسی می‌کنند، می‌توانند از خطر کردن منفعت کسب کنند. پس مراقب باشید بدون مطالعه خود را در خطر نیندازید.

زن‌ها، ریسک‌پذیرتر هستند یا مردها؟ تحقیقات نشان می‌دهد که مردها بیشتر از زن‌ها تمایل به خطر کردن دارند. مردها وقتی تحت فشار روحی و اضطراب قرار می‌گیرند، بیشتر از زن‌ها خطر می‌کنند و برعکس در موقعیت‌های نگران‌کننده زن‌ها تا حد ممکن از خطر کردن اجتناب می‌کنند و محتاط‌تر می‌شوند و به همین دلیل وقتی مرد و زن در موقعیت‌های استرس‌زا کنار هم باشند، با کمک یکدیگر هوشمندانه‌تر عمل می‌کنند. بنا به گفته محققان، تفاوت رفتاری زن‌ها و مردها ناشی از ژنتیک و تکامل بشر است. مردهای دوران انسان‌های اولیه برای تأمین غذای خانواده مجبور به شکار بودند و زن‌ها نیز با رفتارهای محتاطانه و هوشیارانه باید خانواده را در کنار هم حفظ می‌کردند. همچنین زن‌ها هنگام تصمیم‌گیری درباره یک موضوع، دو برابر مردها دقت و فکر می‌کنند. این مسئله در تصمیم‌گیری‌های طولانی مدت مانند ازدواج خود را بهتر نشان می‌دهد. زن‌ها هنگام ازدواج بیشتر مراقب هستند و می‌اندیشند، در حالی که مردها روش‌های هوس‌آلود و ماجراجویانه را به کار می‌بندند.