کودک موفق کیست؟
کودک موفق به فردی اطلاق میشود که با بهرهگیری از قابلیتهای خود، مهارتهای فزایندهای را ایجاد کرده و به شکلگیری ویژگیهای مثبت شخصی میپردازد تا به زندگی موفقیت فرزندانی دست یابد. قابلیتهای فردی کودک او را خاص و منحصر به فرد میسازد. او از مهارتهای خود برای خلق تجربیات مثبت بهره میبرد و احساس قوی از خود دارد و در پی تحقق اهداف خود میباشد.
فرزندان موفق معمولاً والدینی دارند که همواره در حال بهبود مهارتهای خود هستند. والدین آنها از این مهارتها برای تقویت و تشویق تواناییهای کودکشان بهره میبرند. آنها ابزارهای آموزشی مفیدی ایجاد میکنند که به ساختن ویژگیهای لازم برای موفقیت فرزندشان کمک میکند.

۱. آنها را به ادامه تلاش تشویق کنید.
بچهها به آسانی ناامید میشوند، اما یادگیری دوباره تلاش کردن برای آنها ضروری است. ما به عنوان والدین بزرگترین تشویقکنندگان فرزندانمان هستیم. بنابراین، هنگام شکست – که قطعاً به وقوع خواهد پیوست و چیز بدی نیست! – باید آنها را تشویق کنیم تا دوباره به تلاش ادامه دهند. عباراتی ساده مانند “چرا دوباره امتحان نمیکنی؟” یا “بیایید یک بار دیگر به آن ضربه بزنیم!”
۲. اجازه ندهید به راحتی کار را رها کنند.
فرزندان شما احتمالاً درگیر فعالیتهای مختلفی هستند، خواه نواختن یک ساز، شرکت در ورزش یا حضور در یک باشگاه مهندسی پس از مدرسه. مهم این است که هر فعالیتی که باشد، ما والدین باید آنها را تشویق کنیم که به آن پایبند بمانند. هر ابزاری نیاز به تمرین دارد و هر ورزشی مستلزم سختکوشی است. در مقطعی از زمان، اکثر بچهها از تمرین و تلاش شکایت خواهند کرد! آنها را تشویق کنید که ادامه دهند، زیرا این نه تنها آنها را “بدتر” نمیکند، بلکه باعث پرورش فضایل مهم دیگری مانند استقامت، سختکوشی و صبر میشود.
۳. بگذارید یک کار را از ابتدا تا انتها ببینند.
ما اغلب دوست داریم کارهای جدید را آغاز کنیم، اما وقتی هیجان تمام میشود، اتمام کاری که آغاز کردیم به یک چالش سخت و ترسناک تبدیل میشود. بچههای ما معمولاً با همان چالش مواجه هستند اما برای موفقیت فرزندان باید اهمیت اتمام آنچه را که شروع کردهاند، دریابند. برخی فعالیتهای ساده که به بچهها کمک میکند تا یک پروژه را تا انتها ببینند شامل: کار کردن روی یک معما با خانواده، ساخت چیزی با لگو یا سایر اسباببازیهای ساختمانی، ایجاد صنایعدستی، پخت و پز با هم و انجام کارهای خانه است.

۴. اجازه دهید اشتباه کنند – و سپس از آن بیاموزند.
مقابله با وسوسه نجات بچههایمان در زمان مشکلات سخت است، اما گاهی اوقات – البته اگر خطری واقعی وجود نداشته باشد – باید اجازه دهیم آنها اشتباهات خود را مرتکب شوند. این ممکن است به معنای سقوط کودک ۵ ساله شما از صندلیاش باشد، حتی بعد از درخواستهای مکررتان برای عدم ایستادن روی آن. اگر این اشتباهات رخ دهند، دنیا متوقف نخواهد شد و این میتواند به یادگیری درسهای عمرانی منجر شود که بسیار معنادارتر از آن هستند که ما با گفتن، به فرزندانمان منتقل کنیم.
۵. اهمیت انجام صحیح کار را به آنها بیاموزید.
در “دنیای واقعی”، گاهی اوقات انجام یک کار به شکل نادرست به اندازه یک کار کاملاً ناتمام بد است. بنابراین وقتی دخترتان وسوسه میشود که تکالیف ریاضی خود را فقط برای اتمام سریع آن انجام دهد، او را تشویق کنید که آهستهتر عمل کند و بهترین تلاشش را ارائه دهد. یا اگر پسرتان لباسهای تمیزش را در کشوها میگذارد بدون اینکه زحمت خود را به خود بدهد، به او بگویید دفعه بعد کمی بیشتر تلاش کند.
۶. آنها را در فعالیتهای خارج از منزل مشارکت دهید.
چیزی در مورد فضای باز وجود دارد که بهطور خاص به تشویق فعالیت و انعطافپذیری کمک میکند، به گونهای که فعالیتهای داخل خانه به سادگی نمیتوانند این کار را انجام دهند. برخی ایدهها: کمپ زدن، لذت بردن از زیبایی طبیعت و لذتهای ساده زندگی. بچهها را با شرکت در مسابقات سهگانه کوچک یا دویدنهای گل فعال کنید. با هم پیادهروی طولانی یا دوچرخهسواری کنید.
۷. بگذارید یاد بگیرند که به خودشان “نه” بگویند.
گفتن “نه” به خود در واقع عملی در کنترل خود است. گاهی اوقات ما باید آنچه را که باید انجام دهیم، بجای آنچه میخواهیم انجام دهیم، انجام دهیم و این به یادگیری انضباط کمک میکند. این موضوع برای کودکان و بزرگترها صادق است. برخی ایدهها برای کمک به کودکان در یادگیری “نه” گفتن به خواستهها و ولعهای فوری خود: محدود کردن زمان نمایش، کمک به آنها برای درک اهمیت داشتن زمان مشخصی برای تماشای تلویزیون، بازی با آیپد و غیره. همچنین با گرسنگی واقعی، از بین وعدههای غذایی خودداری کنید، زیرا بسیاری از بچهها ممکن است هر ۱۰ دقیقه بخواهند غذا بخورند.
منبع: pickanytwo.net
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.