آموزش صبر به کودکان: ۶ روش موثر برای موفقیت

آموزش صبر به کودکان

شاید شما نیز از آن دسته والدینی باشید که به محض مطرح شدن یک درخواست از سوی فرزندشان، به آن پاسخ می‌دهند، حتی اگر او درخواست را برای بار دوم به زبان نیاورده باشد. به عنوان مثال، به محض درخواست کودک برای خوردن بستنی، بلافاصله آن را خریداری می‌کنند، اگر لباسی نظرش را جلب کند، حتماً از مغازه با دست پر خارج می‌شوند و اگر بخواهد به پارک بروند، همین الان لباس می‌پوشند و راهی پارک می‌شوند. با این حال، نتایج یک تحقیق روان‌شناسی جدید نشان می‌دهد که نباید به تمام خواسته‌های کودکان فوراً پاسخ داد. در ادامه این مطلب، علاوه بر نتایج این تحقیق، روش‌های آموزش صبر به کودکان نیز مورد بحث قرار خواهد گرفت.

نتایج یک تحقیق ۴۰ ساله

گروهی از روانشناسان دانشگاه استنفورد، ۴۰ سال پیش آزمایش جالبی را روی کودکان آغاز کردند. به گزارش پایگاه جامع روانشناسی، آنها کودکان را به اتاقی بردند و کلوچه‌ای به آنها دادند. سپس به آنها گفتند که انتخاب با شماست؛ یا همین حالا کلوچه‌تان را بخورید یا اگر صبر کنید، بعد از ۱۵ دقیقه یک کلوچه دیگر به عنوان جایزه خواهید گرفت. این آزمایش مدت‌ها پیش انجام شد و به تازگی گروه دیگری از روانشناسان به بررسی شرایط زندگی آن کودکان پرداخته‌اند. اگرچه نتایج این تحقیق به طور دقیق منتشر نشده است، اما یکی از اعضای این گروه تحقیقاتی اعلام کرده که کودکانی که در آن آزمایش صبر کردند تا کلوچه دوم را دریافت کنند، اکنون از نظر تحصیلات دانشگاهی و سایر مراحل زندگی خود موفق‌تر بودند.

چرا کودک باید صبور باشد؟

آموزش صبر به کودکان می‌تواند به آنها کمک کند تا در زمان بروز تأخیر یا ناکامی، آرامش خود را حفظ کنند. آموزش صبر به کودکان به آنها یاد می‌دهد که نوبت را رعایت کنند، نوبت خود را به دیگران بدهند و اجتماعی‌تر و دوست‌داشتنی‌تر شوند. همچنین، صبر باعث می‌شود که کودکان بهتر بتوانند خود را کنترل کنند و آسیب‌های اجتماعی کمتر آنها را تهدید کند.

سن مناسب برای آموزش صبر به کودکان

در ۱۲ ماه اول زندگی، خواسته‌های کودک باید بلافاصله برآورده شود تا او به احساس امنیت لازم برسد. از یک تا دو سالگی، باید خواسته‌های او تا حد ممکن زودتر برآورده شود و در این سن می‌توان کودک را حتی بین چند ثانیه تا یک دقیقه منتظر گذاشت. از دو تا پنج سالگی، باید آموزش صبر به کودکان را آغاز کرد و هر زمان که کودک چیزی خواست، باید برآورده کردن آن خواسته را کمی به تعویق بیندازیم. به عنوان مثال، به کودک بگویید: «اول اجازه بده دستم را بشویم، بعد به تو آب می‌دهم» یا «اول به بابا زنگ می‌زنم، بعد به تو بستنی می‌دهم».

کودکانی که از دو سالگی صبر کردن را می‌آموزند یا یاد می‌گیرند لذت را برای پاداشی بزرگ‌تر به تعویق بیندازند، در آینده بسیار موفق‌تر خواهند بود. البته یک نکته مهم وجود دارد و آن این است که کودک باید مطمئن شود که قول شما قابل اعتماد است.

۶ توصیه برای آموزش صبر به کودکان

همان‌طور که در این مطلب اشاره شد، از پایان دو سالگی والدین باید از فرزندشان بخواهند برای هر کاری صبر کند. چند ثانیه، چند دقیقه و حتی ساعت و روز. بدین ترتیب کودک متوجه می‌شود که رنج امروز، پایان کار نیست و صبر امروز پاداشی برای فردا به همراه دارد. او باید لذت و رنج امروز را با لذت و رنج فردا مرتبط بداند. صبر کردن یا به تعویق انداختن لذت، به باور بسیاری از دانشمندان، کلید موفقیت و خوشبختی کودک در آینده است که از ابتدای سه تا شش سالگی می‌توان آن را پرورش داد. در ادامه توصیه‌هایی برای آموزش صبر به کودکان ارائه می‌شود.

بگذارید انتظار بکشد: هر چیزی که فرزندتان خواست، فوراً به او ندهید! اجازه دهید احساس ناخوشایند صبر را تجربه کند؛ زیرا این یک تغییر بزرگ و مهم است. به او کمک کنید تا بی‌صبری خود را مدیریت کند.
از یک زمان‌سنج استفاده کنید: بزرگ‌ترین چالش در آموزش صبر به کودکان این است که آنها مفهوم زمان را به خوبی درک نمی‌کنند. تفاوت بین «الان»، «به زودی» و «بعداً» برای آنها به معنی چند دقیقه است؛ بنابراین اگر شما به آنها بگویید که فلان کار بعداً انجام خواهد شد، آنها چند دقیقه بعد سؤال می‌کنند. یکی از راه‌ها این است که به آنها یک زمان‌سنج دیجیتال یا ساعت شنی بدهید تا بدانند دقیقاً چه مدت باید منتظر بمانند. تماشای یک زمان‌سنج دیجیتال یا ساعت شنی روش خوبی برای سپری شدن زمان طولانی است.
به قول‌های خود عمل کنید: اگر به کودکتان قول داده‌اید که بعد از آشپزی با او نقاشی می‌کشید، به قول خود عمل کنید. کودک نیاز دارد بفهمد که اگر صبورانه منتظر باشد، وعده داده شده انجام خواهد شد. اگر شما قول خود را زیر پا بگذارید، دفعه بعد که از کودک بخواهید صبر کند، او نمی‌فهمد که پس از انتظارش چه اتفاقی خواهد افتاد.
از کودک خود کارهای زمان‌بر بخواهید: کودکان را به کارهایی که فوراً نتیجه نمی‌دهد و زمان می‌برد تشویق کنید. مثلاً از او بخواهید با لگوهایش یک سازه متفاوت و کمی پیچیده‌تر بسازد، برایش پازل بخرید یا از او بخواهید که همراه شما بذر گل بکارد و از آن مراقبت کند تا سبز شود. مطمئن شوید که کودک مدام با انواع گجت‌ها و بازی‌های رایانه‌ای مشغول نیست که فقط با فشار یک دکمه جواب می‌گیرد!
حواس‌شان را منحرف کنید: به کودکان آموزش دهید که چگونه با منحرف کردن حواس خود به چیزهای دیگر، مانند گوش دادن به موسیقی، تماشای عبور و مرور مردم، نگاه کردن به عکس‌های یک کتاب، تماشای تلویزیون و صحبت با کودکان هم‌سن‌وسال، انتظار را جذاب کنند.
درباره احساساتش با او صحبت کنید: کودک نوپا وقتی منتظر می‌ماند، نمی‌تواند احساس سرخوردگی و یأس خود را بیان کند، اما شما می‌توانید برای احساسات مختلف او نامی بگذارید و کمکش کنید که آنها را به زبان بیاورد. همچنین، وقتی موفق شد برای چیزی صبر کند، او را تشویق کنید. اگر کودک پیش‌دبستانی شما توانست در برابر چیزی صبوری به خرج دهد، به او بگویید: «می‌دانم که انتظار کار خیلی سختی است، اما تو از پسش برآمدی و این خیلی خوب است. تو صبر کردی». نظر روانشناسان در این مورد این است که اگر شما برای صبر فرزندتان ارزش قائل شوید، او ترغیب می‌شود تا بیشتر تلاش کند و به اندازه کافی صبر کند تا به نتیجه برسد.