ایران مطلب : کارهای نیک را بدون انتظار انجام دهید: ما باید در دنیا کارهای خوب بدون چشم‌داشت انجام دهیم، اما نه به این دلیل که نتیجه خوبی به دست آوریم. چنین دیدگاهی بسیار بچگانه است. تنها بچه‌ها و افرادی که تازه شروع به کار کرده‌اند، اینطور فکر می‌کنند. آنها هستند که در ازای کارشان به پاداش یا تنبیه نیاز دارند. وقتی ابعاد زندگیمان را وسیع‌تر می‌کنیم، آگاهی‌مان افزایش می‌یابد و همه اینها فراموش می‌شود.
در این صورت هر کاری که فکر می‌کنیم به نفع دیگران است یا مطابق با آگاهی‌مان می‌باشد، انجام می‌دهیم و هیچ انتظاری نداریم. اگر به تاریخ جهان نگاهی بیندازیم، خواهیم دید که تمامی افرادی که کارهای خوب بدون چشم‌داشت انجام داده‌اند، معمولاً با همان سطح نیکی پاسخ نمی‌گرفتند. به عنوان مثال، مسیح را در نظر بگیرید. او در تمامی طول زندگی‌اش تلاش کرده بود نمونه کاملی از نیکی باشد، اما هیچ پاداش قابل توجهی از این بابت نصیبش نشد، حداقل تا زمانی که زنده بود.
و بودا که برای جهان و مردمش چه خوبی‌ها که نکرد، اما تحت آزار و اذیت زیادی قرار گرفت. یا حتی گاندی؛ او برای نیکی به کشور و مردمش و ایجاد صلح و دوستی میان پیروان ادیان در هند تا پای جان پیش رفت، اما در عوض چه چیزی نصیبش شد؟ یک گلوله! افراد بسیار دیگری مانند کندی و ابراهام لینکلن برای آمریکا. همه این افراد خوب، با تمام وجود برای ایجاد عدالت در جهان و صلح میان مردم تلاش کردند، اما با وجود تمام آن خوبی‌ها، عاقبت ناراحت‌کننده‌ای نصیبشان شد.
بنابراین، همه کارهای خوب بدون چشم‌داشت که انجام می‌دهیم ممکن است – حداقل در این دنیا – عاقبت خوبی برایمان نداشته باشد. بنابراین انتظار نداشته باشید که اگر سالم غذا خوردید، همه چیز در زندگیتان آرام و بی‌دغدغه پیش برود، هیچ مشکلی برای سلامتی‌تان پیش نیاید، همه شما را دوست داشته باشند، هیچ دشمن یا بیماری نداشته باشید، تصادف نکنید و امثال این موارد. متوجه منظورمان شدید؟ کارهای نیک را به این دلیل که تنها راه انسان بودن است، انجام دهید؛ تنها راهی که می‌توانید یک انسان خوب باشید.
بر تحسین‌ها یا تنبیه‌ها غلبه کنید و از این گذشته، اگر بخواهیم از زندگی انسانی پا را فراتر گذاشته و به وجودی مقدس تبدیل شویم، برای کل جهان مفید باشیم، این یعنی انسانی نیک بودن. این تنها دلیل و هدف زندگی است. تا وقتی که سعی کنید نیکی و مهربانی کنید، همیشه نیرویی با شما مقابله خواهد کرد، نیرویی که سعی خواهد کرد شما را از مسیرتان منحرف کرده و به مسیری دیگر بیندازد.
به همین دلیل برای اینکه بدون شکایت و پشیمانی از عدم دریافت پاسخ خوب، به راهتان ادامه دهید، به قاطعیت بسیار زیادی برای کنترل خودتان و چک کردن مسیرتان نیاز دارید، تا ببینید در راه درست هستید یا نه. ممکن است به ازای هر تحسین و قدردانی، هزاران تهمت و افترا نصیبتان شود. اینکه خبری از آنها ندارید، به این معنی نیست که وجود ندارند. اینکه به تحسین یا مخالفت دیگران اهمیتی نمی‌دهید، به این معنی نیست که آنها وجود ندارند.
تنها چون آنها را جدی نمی‌گیرید، تحت تاثیر آنها قرار نمی‌گیرید. این روش زندگی به فداکاری و رنج درونی بسیار نیاز دارد. بیشتر مردم نمی‌دانند. ولی با این حال، با وجود قدرناشناسی‌های انسان، افراد بسیار زیادی به این طریق به زندگی‌شان ادامه می‌دهند. افراد زیادی برای انجام کارهای خوب بدون چشم‌داشت سعی می‌کنند خودشان را رشد دهند. این چالش زندگی انسان‌هاست که همیشه در راه خدا قدم بردارند و از دستورات او پیروی کنند. به این ترتیب است که می‌توانند به موجودی خاص و مقدس تبدیل شوند.
تنها راه این است که انسانی آزاده باشید. با اینکه آزاده بودن و رسیدن به این مقام بسیار سخت است، اما این تنها راه شماست. مگر اینکه بخواهید همیشه وجودی پست و دنیایی باقی بمانید. تنها راهی که دارید این است که جلو روید، هرچقدر هم که موانع بر سر راهتان باشد. تا جایی که می‌توانید باید جلو بروید. باید پرواز کنید. هرچه بلندتر بهتر. آنقدر باید تلاش کنید تا هیچ چیز دیگری جز خوبی درونتان باقی نماند. تا اینکه هیچ چیز دیگری جز امپراتوری خداوند را درونتان احساس نکنید.
می‌پرسید امپراتوری خداوند چیست؟ امپراتوری خداوند مانند بقیه امپراطورها با تاج زرین پر از سنگ‌های قیمتی نیست. تخت سلطنت هم ندارد. امپراتوری خداوند پاکی، محبت و مهربانی است و آرامش خاطر است. اگر این امپراتوری را درونمان داشته باشیم، هر کجا که برویم احساس می‌کنیم در بهشت هستیم. در این صورت دیگر نیازی نیست برای رسیدن به بهشت اخروی نگران باشیم، زیرا چه زنده باشیم و چه بمیریم، در بهشتیم. دیگر هیچکس نمی‌تواند بهشت را از ما بگیرد.
اما اگر این را به دست نیاوریم، حتی اگر به بهشت هم برویم، محیط بیرونی بهشت به درون روح سیاهمان نفوذ نخواهد کرد، زیرا هنوز هم با خودمان نفرت، کینه و حسادت حمل می‌کنیم. اگر در درونتان آرامش داشته باشید، همه جا برایتان بهشت خواهد شد. پس اگر خودتان تغییر کنید، موقعیت تغییر خواهد کرد. اگر بهشت در درونتان باشد و آرامش درونی داشته باشید، همه جا برایتان به بهشت تبدیل خواهد شد و همه جا آرامش خواهد بود. این هدف خوب بودن است.
این تنها انتخابی است که دارید، مگر اینکه بخواهید تا آخر در جهنم بمانید. ماندن در جهنم کار سختی نیست و نیاز به هیچ سعی و تلاشی ندارد. جهنم شلوغ‌ترین جا است. بنابراین رفتن به بهشت باید بهتر باشد. بهشت بسیار خلوت‌تر و آرام‌تر است و فضای بیشتری در آن هست. پس چرا به جای جهنم به بهشت نرویم؟ بنابراین اگر به دنبال آرامش هستید، کمی باید خودتان را به خاطر آن به زحمت بیندازید. اما اگر این تلاش و سختی را به بعد از این زندگی یا حتی زندگی‌های بعدی موکول کنید، این تلاش و سختی بیشتر خواهد شد. زیرا عادت‌ها و خصایص بدتان بیشتر و بیشتر می‌شود.
آنوقت دیگر اصلاح کردن آنها بسیار سخت خواهد شد. بنابراین هرچقدر هم که سخت باشد، از همین امروز همین جا شروع کنید. عادت‌های قدیمی را از ریشه بکنید. ممکن است فکر کنید که همین الان هم پاک و منزه هستید. اما دقت کنید. تصور نکنید چون گیاهخوارید یا اصول اخلاقی را رعایت می‌کنید، پاک هستید. هنوز نه. پاک و منزه بودن کار آسانی نیست. از این به بعد مراقب خودتان و رفتارهایتان باشید. فقط یک روز به همه رفتارها و لحظاتتان دقت کنید. ببینید در موقعیت‌های مختلف چطور واکنش می‌دهید.
وقتی خوب به رفتارهایتان دقت کنید، متوجه منظورمان خواهید شد. خیلی وقت‌ها وقتی خودمان هم متوجه آن نیستیم، رفتارهای خیلی جزئی، عادت‌هایی که ریشه‌ای عمیق درون ما دارند و اصلاً خودمان از آنها بی‌خبر هستیم، کار را خراب می‌کنند. و گاهی نسبت به خیلی چیزهای دیگر مثل عشق، محبت و حساسیت به رنج دیگران، بی‌توجه و بی‌تفاوت می‌شویم. گاهی با دیدن فیلم‌هایی که مثلاً درباره جنگ، مسائل معنوی یا رنج و درد انسان‌هاست، به جای گریه، خنده‌مان می‌گیرد. به جای اینکه به مفهوم پشت آن فیلم که دردهایی کاملاً حقیقی از این دنیا و آدم‌های آن را نشان می‌دهد، توجه کنیم، به خاطر موضوعی دیگر در آن فیلم می‌خندیم.
می‌بینید، گاهی رفتارها و واکنش‌هایی بسیار کوچک، عادت‌هایی ریشه‌دار در ما هستند که باید آنها را از ریشه بکَنیم. با خودتان صادق باشید. همه عادت‌های ناخوشایند قدیمی‌تان را شناسایی کنید. اگر مشکلی با آنها ندارید، اشکالی ندارد. مشکل خود شماست. منظور ما این است که اگر واقعاً با خودتان صادق باشید و بخواهید حساسیتتان به شادی و رنج دیگران و همچنین پاکی و سلامت خودتان را رشد دهید، پس همیشه باید مراقب و هوشیار باشید.
همیشه باید گوش بزنگ باشید، در غیر این صورت خیلی راحت یک روز، دو روز، سه روز، یا کل زندگیتان را در ناآگاهی با عادت‌های بد و دور از خودآگاهی خواهید گذراند و قادر نخواهید بود که معنای عمیق‌تر زندگی را دریابید. بعد از آن زمان است که دیگران را متهم می‌کنید، خدا را متهم می‌کنید، روش و دین و پیامبر را متهم می‌کنید. این کمکی به شما نخواهد کرد. می‌توانید هر کسی که خواستید را متهم کنید، اما کمکی برای بهتر شدن اوضاع شما نخواهد کرد.
بهترین کار این است که با خودتان صادق باشید و همیشه مراقب عادت‌های عمقی و ریشه‌دار خودتان که تاثیرات ناخوشایندی بر شما دارند باشید. فقط چند نمونه برایتان بیان کردیم. نمونه‌های بسیار زیادی وجود دارد و نیازی به عنوان کردن همه این نمونه‌ها نیست. خودتان اینقدر باهوش هستید که بتوانید از این مثال‌ها الگو گرفته و عادت‌های عمیق خودتان را شناسایی کنید. از امشب می‌توانید مانند همیشه نماز بخوانید، مدیتیشن کنید، بخوابید، صبح بیدار شوید و به سر کار بروید. سعی کنید در حین کار همیشه روی کارتان متمرکز باشید. غیبت نکنید و حرف‌های بیهوده نزنید. البته ممکن است هیچ کس به خاطر این کارها ایرادی به شما نگیرد، اما این خودتان هستید که باید بتوانید از زمان بیکاری، محیط و انسان‌ها در جهت رشد معنوی خودتان بهره بگیرید.
در زمان‌های مختلف مانند راه رفتن، خوابیدن، حرف زدن، نشستن، دراز کشیدن و هر کار دیگری، سعی کنید همیشه بر مرکز عقل و خردتان تمرکز داشته باشید. تنها به این ترتیب است که می‌توانید پیشرفت کنید و هر چه بیشتر پیشرفت کنید، انگیزه بیشتری پیدا کرده و بیشتر تمرین خواهید کرد.
منبع : mardoman.net
منبع : ایران مطلب
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.