عادت‌های غیرجذاب
وب‌سایت شبکه: بسیاری از افراد سعی می‌کنند مهربان، مراقب و دلسوز باشند. با این حال، برای برخی از آنها، این تلاش‌ها همیشه به نتیجه نمی‌رسد. رفتارها یا عادت‌های غیرجذاب وجود دارند که موجب می‌شوند افراد غیرجذاب و آزاردهنده به نظر برسند و معمولا کسی تمایلی ندارد در کنار آنها باشد. در اینجا به چند مورد از این عادت‌های مضر اشاره می‌شود. ممکن است برخی افراد از وجود چنین ویژگی‌هایی در خود مطلع نباشند، اما این دلیل نمی‌شود که دیگران آن را نادیده بگیرند. بنابراین اگر شما هم این عادت‌ها و رفتارها را در خود مشاهده کردید، بهتر است تلاش کنید آنها را تغییر دهید. من در این بخش سعی کرده‌ام راهکارهایی برای رهایی از این ویژگی‌ها ارائه دهم. شما هم احتمالا غیرجذاب هستید، اگر…
- اگر فقط به خودتان توجه دارید.
بسیاری از افراد این کار را بدون اینکه متوجه باشند، انجام می‌دهند. تمرکز شما فقط بر روی خودتان است و معمولا فقط در مورد خودتان صحبت می‌کنید و توجهی به اینکه دیگران هم ممکن است حرفی برای گفتن داشته باشند، ندارید. اگر این توصیف‌ها در مورد شما صدق می‌کند، اکنون زمان تغییر است. هیچ‌کس نمی‌خواهد با کسی که فقط به خود اهمیت می‌دهد، رابطه داشته باشد. - اگر تنها به ظاهر اهمیت می‌دهید و به درون خود توجه نمی‌کنید.
زیبایی واقعی از درون ما می‌آید. زیبایی ظاهر نباید موضوع مهمی باشد. اما افرادی که رفتارهای غیرجذاب دارند، گمان می‌زنند که زیبایی بیرونی همه چیز است. این افراد بهتر است به آینه نگاه عمیق‌تری بیندازند و آنچه در درون خود نهفته است را ببینند: اگر خود را زشت بدانند، این تصوری است که باید تغییر کنند. - اگر همیشه در حال رقابت هستید.
آیا شما هم از آن دسته افرادی هستید که همیشه می‌خواهید از دیگران بهتر باشید و همیشه کارها را بهتر انجام دهید؟ اگر چنین است، شما جزو افراد غیرجذاب به حساب می‌آیید. ما باید نسبت به دوستان‌مان بیشتر مراقب باشیم و اجازه بدهیم آنها نیز زمان‌های خاص خود را داشته باشند. اگر آنها بر ترس خود غلبه کردند و به ارتفاع ده متری رسیدند، نگویید «این که چیزی نیست من سی متری می‌روم»، بلکه بگویید «واوو. چه عالی. من به تو افتخار می‌کنم.» - اگر دوستان خود را به عنوان دشمن می‌بینید.
افرادی که غیرجذاب به نظر می‌رسند، مدام با دوستان خود در جنگ و نزاع هستند. به جای لذت بردن از وقت گذرانی با دوستان، نگران این هستند که پشت سرشان خنجر زده شود. دوستان شما، دشمنان شما نیستند؛ آنها متحدان شما هستند. - اگر ارزش خود را از دیگران می‌طلبید.
اگر مدام از دیگران می‌پرسید که چرا شما را آنطور که خودتان فکر می‌کنید، مهم نمی‌دانند، شما به طور قطع فرد غیرجذابی هستید. به عنوان مثال، اگر دو دوست بدون شما به جایی می‌روند، این موضوع برای آنها مهم نیست اما برای شما اهمیت دارد. این را فراموش کنید؛ آنها هنوز دوستان شما هستند و زندگی آنها در غیاب شما متوقف نمی‌شود. - اگر همیشه می‌خواهید رئیس باشید.
در یک گروه دوستی، میدان بازی برای همه یکسان است. اگر شما کسی هستید که همیشه می‌خواهد تصمیمات را بگیرد یا همه کارها را کنترل کند، به طور قطع در حال انجام عملی غیرجذاب هستید. - اگر بی‌صداقت هستید.
اگر می‌خواهید دوستی صمیمی باشید و کسی که دیگران بخواهند در کنارش باشند، باید صداقت داشته باشید. افرادی که در رفتارهای ناپسند شرکت می‌کنند، غالبا صادق نیستند و درباره همه چیز دروغ می‌گویند و نمی‌خواهند کسی از درونشان خبر داشته باشد. بله، صداقت بهترین سیاست است. - اگر گستاخ هستید.
اغلب به طرز توهین‌آمیزی با دوستانشان برخورد می‌کنند و آنها را در جمع با صحبت‌های خشن خجالت‌زده می‌کنند. دوستان واقعی، افرادی هستند که در کنار آنها احساس آرامش داریم و اگر زمانی حرفی زدند یا کاری کردند که مطابق میل ما نیست، نباید رفتارمان باعث رنجش و خجالت آنها شود. - اگر غیرقابل اعتماد هستید.
آیا وقتی دوستی از شما کمک می‌خواهد، در دسترس هستید؟ یا همیشه مشغولید؟ اگر کسی نمی‌تواند روی شما حساب کند، این یک ویژگی غیرجذاب در روابط دوستی یا شغلی است. به همین ترتیب، اگر همیشه از دیگران کمک می‌خواهید بدون اینکه به درخواست کمک آنها پاسخ دهید، این یکی دیگر از ویژگی‌های غیرجذاب است که در دوستی‌ها پذیرفته نمی‌شود. - اگر همیشه بدبین هستید.
بدبینی یک ویژگی جذاب نیست. اگر عادت دارید به همه چیز بدگمان باشید و از دریچه بدبینی به اوضاع نگاه کنید، بهتر است به خودتان نگاه دوباره‌ای کنید. هیچ‌کس نمی‌خواهد با فردی دوستی کند که به جای داشتن نگرشی مثبت، به همه چیز از زاویه تنگ بدبینی نگاه می‌کند.
یک برداشت: از خودبینی تا خودشکوفایی
بسیاری از روان‌شناسان بر این باورند که ویژگی‌ها و صفات اشاره شده در این متن، ریشه در دوران کودکی دارند. کودک انسانی توان همدلی (Empathy) ندارد و نمی‌تواند خود را به جای دیگران بگذارد و از چشم آنها به وقایع نگاه کند. از همین رو است که خود را مرکز و محور همه چیز می‌داند. در سنین ۲ تا ۴ سالگی، نوعی خودمحوری در کودکان مشاهده می‌شود که گویی تمام جهان برای خدمت به آنها خلق شده است. اگر از یکی از آنها بپرسید که چرا این همه آب در دریاچه سد کرج جمع شده، احتمالاً خواهد گفت که تا هر زمان که تشنه شدم از آن بخورم! همچنین تقریباً همه کودکان در حدود سه سالگی خود را بد و غیرخواستنی می‌بینند. شاید دلیل آن ضعف خودشان باشد که برای کوچک‌ترین چیز باید از دیگران تقاضا کنند. نکته مهم این است که این ویژگی‌ها برای کودکان طبیعی است و بخشی از فرآیند رشد آنها محسوب می‌شود. به همین دلیل، اگر کودکی بین ۲ تا ۴ سالگی این خودمرکزبینی را نداشته باشد، احتمالاً بیمار محسوب می‌شود یا دچار تأخیر در رشد است. همچنین اگر کودکی بتواند در سن کم با دیگران همدلی کند، این یا نوعی تظاهر به حساب می‌آید یا ریشه در اختلالات روانی دیگر دارد.
انسان در مسیر رشد خود باید بتواند این ویژگی‌ها را کنار بگذارد و به لحاظ روانی و عاطفی به بلوغ برسد. به عبارتی، اگر حتی کودک ده ساله‌ای هنوز هم خود را محور جهان می‌داند، باید در سلامت روان او تردید کرد. چرا که این رفتار در سنین ۲ تا ۴ سالگی طبیعی است، نه پس از آن. اما به نظر می‌رسد برخی از ما این ویژگی‌ها را به بزرگ‌سالی منتقل کرده‌ایم و از همین رو، ویژگی‌ها و رفتارهایی را از خود بروز می‌دهیم که موضوع این مقاله است. نه تنها در سه سالگی، بلکه در سی سالگی نیز بسیاری از انسان‌ها خود را خواستنی نمی‌بینند و در نتیجه یا به رقابت و پیشی گرفتن روی می‌آورند یا توجه خود را به ظاهر و داشته‌های بیشتر معطوف می‌کنند؛ یا زخم زبان می‌زنند یا سعی می‌کنند دیگران را کنترل کنند.
نکته بسیار مهم این است که هیچ‌کس مجبور نیست تمام عمر بار این گذشته را بر دوش خود حمل کند. اگر من در کودکی بخت آن را نداشتم که پدر و مادر و اطرافیانی مهربان داشته باشم و مهربانی را نیاموخته‌ام، اکنون در هر سن و سالی می‌توانم با ریشه‌یابی و بررسی گذشته، از این بار سنگین رها شوم و این ویژگی، خاص انسان است. تنها انسان است که از گذشته خود آگاه است و می‌تواند با شناخت آن به آینده بیندیشد. و در تعریف انسان، آینده‌نگر بودن او یکی از مهم‌ترین عناصر به شمار می‌آید. بنابراین اگر در مراحل اولیه زندگی خود به دلیل آسیب‌هایی که خورده‌ایم، ویژگی‌هایی پیدا کرده‌ایم که ما را غیرجذاب نشان می‌دهد، راه شناخت همیشه باز است و شناخت‌درمانی یکی از بهترین راه‌ها برای رهایی از این ویژگی‌ها است. هیچ‌کس مجبور نیست بار سنگین احساس غیرجذاب بودن را همیشه به دوش بکشد و برای جبران آن به بیرون از خود و چیزهایی پناه ببرد که در نهایت دردی از او درمان نمی‌کنند. بالا بردن آگاهی از طریق مطالعه یا مراجعه به افراد متخصص می‌تواند در غلبه بر احساسات ناخوشایند گذشته به ما کمک کند. راه رهایی، رجوع به خود، یافتن خود و پذیرش خود است؛ راهی که مقصد آن خودشکوفایی است.
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.