در ایران، سفره افطار با نوای ربنا و دمنوش‌های مختلف شکل می‌گیرد و معمولاً شامل چای، خرما، نان و پنیر است. از دیگر غذاهایی که در این سفره به چشم می‌خورد می‌توان به زولبیا بامیه، حلوا، حلیم و آش رشته اشاره کرد. در مهمانی‌های افطار، نان تازه و انواع کتلت و کوکو نیز معمولاً سرو می‌شود. در فصل تابستان، سفره افطار به سفره شام نزدیک می‌شود، در حالی که در زمستان معمولاً سبک‌تر و سالم‌تر است.
در کشورهای اسلامی دیگر، سفره افطار نیز شامل بهترین غذاها می‌شود. به عنوان مثال، در افغانستان، افطار شامل خرما، شوروا (نوعی سوپ)، کباب و کابلی پلاو است. در بنگلادش، غذاهای متنوعی از جمله حلیم و سمبوسه در این سفره دیده می‌شود. در هند، افطار با حلیم و نانبو کانجی آغاز می‌شود و در ترکیه، با خوشمزه‌ترین دسرها و غذاها به استقبال رمضان می‌روند. در مالزی، سفره افطار شامل نسی لمک و انواع کباب‌ها می‌باشد. پاکستان نیز با خرما و آب آغاز می‌شود و بعد از آن، غذاهای سنگین تری شامل زولبیا و سمبوسه سرو می‌شود.
در لبنان، این سفره غنی از غذاهای خوشمزه لبنانی و عربی است که شامل سالاد فتوش، حمص و شاورما می‌شود. به طور کلی، سفره افطار در هر کشور به نوعی نمایانگر فرهنگ غذایی آن قوم است و نشان‌دهنده تنوع و غنای غذایی در ایام رمضان می‌باشد.
والا به خدا اگه فرکی تو این بازی ببازه، باید بره سراغ شغل دوم! توقع داشته باشین از جایی که پدرتون مطرح‌ترین بازیکن تاریخشه!
🍽️🌍✨ مرسی
عالی بود! جالب بود که سفره‌های افطار کشورهای مختلف رو مقایسه کردی، واقعاً هر کشور ویژگی‌های خاص خودشو داره. به نظر من می‌شه از غذاهای افغانستان و ترکیه هم به بهترتیب الهام گرفت!