موفقیت در زندگی
در طی سالهای متمادی، مقالات و مطالب فراوانی در مورد این موضوع از ادبیات به رشته تحریر درآمده است، اما در اینجا ۵ نکتهای مطرح میشود که به نظر من اساسی هستند… اگر این ۵ عمل، به عادت تبدیل شوند، میتوانند در تمام زمینههای زندگی منجر به موفقیت در زندگی شوند.
۱ – فعال باشید
ویکتور فرانکل بیان میکند که بین محرک و پاسخ، فضایی وجود دارد و در این فضا، تمام آزادی ما نهفته است. با اینکه او از محرومیتهای شدید در اردوگاههای کار اجباری نازی رنج میبرد، اما به این نتیجه رسید که خود مسوول اندیشهها و اعمال خود است و فقط برخی واکنشها شرطی نیستند. همانند فرانکل، ما نیز باید تلاش کنیم تا با هماهنگ کردن تمام تجربیات زندگی، سرنوشت خود را بسازیم. هر چیزی از ذهن ما شروع و به بیرون ساطع میشود؛ بنابراین هر آنچه در اطراف ما رخ میدهد، بازتابی از دنیای درونی ماست. اینکه اجازه دهیم دنیای درون ما سرکش شود، اینکه بگذاریم علفهای هرز رشد کنند و همه جا را بپوشانند، یا اینکه باغی سرسبز و دلپذیر پرورش دهیم، همه انتخاب ماست؛ این معنی واقعی فعال بودن است.
۲ – مسوولیت پذیر باشید
از آنجا که ما این قدرت را داریم که تجربیات را انتخاب کنیم، باید مسوولیت این انتخاب را هم بپذیریم. شاید هر چیزی که در راه ما قرار میگیرد، نتیجه مستقیم افکار ما نباشد (هرچند برخی ممکن است ادعا کنند که هست) اما هر آنچه را که به زندگیمان جذب میکنیم، تا حد زیادی، بازتابی از نحوه تفکر ماست. بیشتر این اتفاقات در سطح ناخودآگاه رخ میدهند اما همین ناخودآگاه از ذهن اندیشمند ما خط میگیرد. پس تغییر در نحوه تفکر، دنیای ما را تغییر خواهد داد و ما در برابر آن مسوول هستیم. رفتار ما نتیجه طبیعی تصاویر ذهنی ماست و بنابراین ما مسوول رفتارمان و همچنین رفتاری که از دیگران تحمل میکنیم، هستیم. اگر اجازه دهیم دیگران روی اعصاب ما راه بروند، باید خود را سرزنش کنیم.
۳ – رهبر خوبی باشید
هیچگاه در هیچ یک از عرصههای زندگی اثربخش نخواهیم بود مگر اینکه مهارتهای رهبری خوبی داشته باشیم. رهبری یک هنر است و هر یک از ما باید رویکرد خاص خود را نسبت به آن پیدا کنیم. در ابتدا، باید بفهمیم چگونه خود را رهبری کنیم، یعنی باید یک قطبنما داشته باشیم، یک خط راهنما که همه کارهای ما را هدایت کند. این قطبنما معمولاً به شکل یک بیانیه ماموریت شخصی است، سندی که جزییات ارزشهایی را که ما با آنها زندگی میکنیم، بیان میکند. همانطور که دیگران را رهبری میکنیم، حال به عنوان والدین، مدیران یا اعضای خانواده و سازمانی که خود بخشی از آن هستیم، باید پیش از هر چیز و مهمتر از هر چیز با مثال رهبری کنیم تا نشان دهیم ارزشهای ما چه هستند و ما چگونه با آنها زندگی میکنیم. هرگونه عدم انسجام بین ارزشهای ادعا شده و رفتار ما شناسایی و قضاوت خواهد شد و باعث کاهش اثرگذاری ما میشود. خود درگیریهای فردی و استانداردهای دوگانه، میخهایی بر تابوت توانایی ما برای رهبری خواهند بود. یک رهبر خوب، به آرامی رهبری خواهد کرد و پشت همه، بدون سروصدا و هیاهو خواهد بود. به قول تائو ته چنگ: سرباز خوب ترس را القا نخواهد کرد. جنگجوی خوب نمایانگر تجاوز نخواهد بود. اشغالگر خوب خود را درگیر نبرد نخواهد کرد. رهبر خوب تمرین قدرت نخواهد کرد. این همان ارزش بیاهمیتی است. این راه دستیابی به همکاری دیگران است. این راه ساختن همان هارمونی است که در طبیعت وجود دارد.
۴ – اجازه ندهید ترس شما را متوقف کند
من عاشق تمام فیلمهای اِم. نایت شیامالان هستم. فیلم مورد علاقه من «روستا» است. این فیلم در مورد مواجهه با ترسی است که همواره بر ما چیره میشود و به این حقیقت میرسد که هر زمان که با آنها مواجه میشویم، ناپدید میشوند. هیچ چیز آنطور که به نظر میرسد نیست. زمانی شنیدم (هرچند به یاد ندارم که کجا) که پر تکرارترین فرمان در کتاب مقدس این است: «هراس به خود راه ندهید.» در هر برههای از زندگی که باشیم، ترس وجود خواهد داشت. هر زمان که کار جدیدی انجام میدهیم، ترس وجود دارد. هر زمانی که خود را بالا میکشیم یا دایره راحتی خود را گسترش میدهیم، ترس وجود دارد. این طبیعت زندگی است. زندگی همواره در حرکت است؛ چه ما به جلو حرکت کنیم، رشد کنیم، به عقب برگردیم یا بمیرم. ما یک انتخاب داریم؛ یا رشد کنیم یا بمیرم. رشد و ترس دست در دست هم هستند. بخشی از یک بسته هستند و اگر نتوانیم این بسته را بپذیریم، از دست خواهیم رفت. از شکست نترسید؛ شکست ناگزیر و ضروری است. به زندگی همه افراد موفق نگاه کنید تا زمزمه شکست را ببینید. این شکست اساس پیروزی است، به شرطی که از آن درس بگیریم. دیگران را نیز نترسانید. آنها هم مانند شما زیبا و آسیبپذیرند. آنها تنها گاهی برای محافظت از خود به روشهای مختلف تلاش میکنند. هر کسی تمام تلاش خود را میکند، پس با دیگران با احترام برخورد کنید و از آنها نترسید. هر زمان که با ترسهایتان مواجه شدید، چون دود ناپدید خواهند شد.
۵ – هیچگاه از یادگیری دست نکشید
من به این نتیجه رسیدهام که یادگیری یکی از فعالیتهای اساسی در یک زندگی موفقیت در زندگی و هدفمند است. اگر در یادگیری شکست بخوریم، در رشد کردن هم موفق نخواهیم بود و این معادل مرگ است. زندگی فرصتهای بیپایانی برای یادگیری در اختیار ما قرار میدهد و هرچه شرایط سختتر باشد، احتمال بیشتری وجود خواهد داشت که یاد بگیریم. از دیگران نیز میتوانیم بیاموزیم، بهویژه افراد سختکوش و مبارز. آنها مانند فرشتگانی از آسمان هستند که به ما درباره خودمان میآموزند. همچنین میتوانیم از حوادث اطراف خود درس بگیریم و بیشتر از همه، با مشاهدۀ خود، با دیدن اینکه چگونه واکنش نشان میدهیم و چه انگیزهای ما را به حرکت وامیدارد، یاد خواهیم گرفت.
اگر این ۵ عمل، به عادت تبدیل شوند، میتوانند به موفقیت در زندگی در تمام عرصههای زندگی منجر شوند. قطعا اینها نسخهای فوری نخواهند بود اما به عنوان اصولی بنیادی برای یک زندگی مفید محسوب خواهند شد.
در مجله دایان نظراتی حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین جای ندارد.