روز دندانپزشک
بر اساس مصوبه هیئت وزیران در سال 1362، روز دندانپزشک و هفته آخر فروردین به عنوان هفته دندانپزشکی تعیین شد.

در کشورهای مختلف، روزهای متفاوتی به عنوان روز دندانپزشک مشخص شده است. در آمریکا، 6 مارس به عنوان «روز دندانپزشک» و ماه فوریه به عنوان ماه «بهداشت دهان و دندان کودکان» شناخته میشود. انجمن دندانپزشکی آمریکا و فدراسیون بینالمللی دندانپزشکی FDI، روز 12 سپتامبر را به عنوان «روز جهانی بهداشت دهان و دندان» انتخاب کردهاند و روز 9 فوریه نیز به عنوان روز جهانی دندانپزشک نامگذاری شده است.
در ایران، تاریخچه دندانپزشکی به بیش از 90 سال قبل برمیگردد. در سال 1300 هجری شمسی، تنها سه دندانپزشک در تهران وجود داشتند که یکی از آنها دکتر دندانپزشک اهل لهستان بود و به عنوان دندانپزشک شخصی رضاخان شناخته میشد. دو دندانپزشک دیگر آن زمان نیز از کشورهای سوئیس و ترکیه بودند.
پس از تاسیس دانشگاه تهران در سال 1316، دندانپزشکی بهطور جداگانه تدریس نمیشد و درمان بیماریهای دهان و دندان به عنوان واحدی ویژه به پزشکان آموزش داده میشد.
تاریخچه روز دندانپزشک:
از سال 1343، روز 24 دیماه به عنوان سالروز تأسیس جامعه دندانپزشکی ایران، به نام «روز دندانپزشکی» نامگذاری شد و در تقویمهای آن زمان منتشر گردید. در این روز، جامعه دندانپزشکی ایران با همکاری صدا و سیما و وزارتخانههای آموزش و پرورش، دفاع و کار و امور اجتماعی، تلاشهایی برای ترویج بهداشت دهان و دندان در جامعه و به ویژه در مدارس انجام میداد.
محبوبیت این حرکت باعث شد که از سال سوم، روز دندانپزشکی به هفته دندانپزشکی تبدیل شود. در این هفته، دندانپزشکان و دانشجویان با وجود سرمای دیماه، به مدارس میرفتند و ضمن معاینه دهان کودکان، به آنها آموزش بهداشت دهان میدادند. شرکتها و تولیدکنندگان لوازم بهداشت دهان نیز با اهدا مسواک و خمیردندان از این فعالیت حمایت میکردند. این جنبش علمی-بهداشتی در طول سالها تأثیر زیادی بر افکار عمومی گذاشت.
در سالهای اولیه پس از انقلاب، روز دندانپزشکی تغییر کرد. مجلس شورای اسلامی در 23 فروردین سال 1360 بهمنظور توسعه خدمات درمانی و بهداشتی دهان و دندان در مناطق محروم کشور، قانونی تحت عنوان «طرح تربیت بهداشتکاران دهان و دندان» تصویب کرد. این قانون وزارت بهداشت و درمان را موظف میکرد که داوطلبانی را برای تربیت در این دوره جذب کند و پس از آموزشهای لازم، با مدرک فوق دیپلم، آنان را در مناطق محروم به کار گیرد تا از این طریق، خدمات اولیه ارائه دهند و از شیوع بیماریهای دهان و دندان جلوگیری کنند.
هیئت وزیران در تاریخ اول دیماه 62، به پیشنهاد جامعه اسلامی دندانپزشکان ایران، روز 23 فروردینماه هر سال را که مصادف با تاریخ تصویب این طرح بود به عنوان روز دندانپزشک نامگذاری کرد و مصوبه آن به امضای نخستوزیر وقت رسید.
تفاوت دندانپزشک و دندانساز:
شاید شما هم شنیدهاید که برخی میگویند برای عصبکشی دندان به مطب دندانسازی رفتهاند، در حالی که این اصطلاح کاملاً نادرست است. دندانپزشکی و دندانسازی دو حرفه متفاوت هستند.
نخستین دانشکده دندانپزشکی در سال 1335 در دانشگاه تهران تأسیس شد و دندانپزشکان قدیمیتری که میشناسید، نخستین دانشجویانی بودند که از این دانشکده فارغالتحصیل شدند.
دندانپزشک:
فردی است که پس از گذراندن شش سال دوره عمومی دندانپزشکی و ارائه پایاننامه، از دانشکده دندانپزشکی فارغالتحصیل شده و با مدرک دکتری دندانپزشکی، کلیه خدمات عمومی دندانپزشکی را ارائه میکند. یک دندانپزشک میتواند دندانهای شما را ترمیم کند، عصبکشی کند، ارتودنسی متحرک و ثابت انجام دهد و دندانها را مرتب کند. همچنین، به درمان بیماریهای لثه پرداخته و انواع دندانهای متحرک کامل و تکهای (پارسیل) و روکشها را برای دندانها میسازد. دندانپزشکان اجازه جراحیهای مربوط به دهان و لثه را نیز دارند.
دندانساز:
دندانسازان معمولاً افرادی هستند که دندانسازی را بهصورت تجربی یاد گرفتهاند. شما تابلوهایی با عنوان دندانساز در سطح شهرها مشاهده میکنید. این افراد تحصیلات دانشگاهی ندارند، بلکه بعضی از اقدامات دندانپزشکی را تحت نظر افراد همصنف خود بهصورت تجربی یاد گرفتهاند. جالب است بدانید که به این گروه، مطابق قانون مصوب شورای اسلامی سال 64، مجوز فعالیت بهعنوان دندانسازان تجربی داده شده است، ولی بهنظر میرسد این مجوز فقط برای افراد قدیمیتر این رشته صادر شده و در سالهای اخیر مجوز جدیدی برای فعالیت این افراد صادر نشده است.
این افراد اجازه نصب تابلوی مطب ندارند و فقط میتوانند عبارت دفتر کار را روی تابلوهای خود بنویسند. مطابق قانون، این افراد تنها مجاز به ساخت دندان مصنوعی متحرک، پرکردن پوسیدگیهای سطحی و جرمگیری دندانها هستند.
هر ساله در تاریخ 23 فروردین به مناسبت روز دندانپزشک، مراسمهایی در محافل دانشگاهی و علمی با حضور کارشناسان و متولیان بهداشت دهان و دندان برگزار میشود که در آن برنامهها و طرحهای این حوزه معرفی و تحلیل میشوند. همچنین در این مراسم درباره روند پیشرفت دندانپزشکی در کشور و اهداف آینده نیز سخنرانی میشود. هدف اصلی روز دندانپزشک، آشنا کردن دقیقتر دندانپزشکی با تمام اقشار جامعه و آموزش اصول اولیه بهداشت دهان و دندان به مردم است.
واقعا جالب بود! من نمیدونستم که در ایران تاریخ چنین نقشی برای دندانپزشکی داره.